And the weeks fly by...

Dear all,

Het gaat goed hier in Australië als net geëmigreerden, althans vinden wij zelf. De eerste weken voelen gek, soms eenzaam, fijn, stressvol, bijzonder, verloren zo nu en dan, tja alle gevoelens en emoties die komen kijken bij een drastische verandering als deze. Maar we zijn ontzettend blij de keuze te hebben gemaakt. Op de 1 of andere manier wisten we van tevoren dat, ondanks dat het moeilijk wordt, het vooral erg bij ons past en dat het goed zou komen. We zijn er nog lang niet, dat weten we ook, maar we zijn goed op weg.

Zoals in elke relatie zal je strubbelingen hebben over van alles en nog wat en die hebben wij hier ook. We hebben eigenlijk alleen maar elkaar om gevoelens en emoties mbt tot dit avontuur uit te spreken en dat loopt nou eenmaal niet altijd samen. Maar wie heeft dat niet....toch? Natuurlijk is er Skype, kunnen we mailen, bellen, faxen, brieven schrijven en ga zo maar door en het stelt ons ook gerust dat we de mogelijkheid hebben om contact te zoeken met familie en vrienden. Maar we doen het best goed samen door af en toe wat langer te discussiëren over alles wat belangrijk is en hoe we er uit kunnen komen als we het niet eens zijn met elkaar. Kort gezegd....Michel en ik zijn blij met elkaar en gaan ervoor!

Een korte update van wat er afgelopen dagen/ weken is gebeurd...

Michel heeft een tussen-evaluatie gehad op werk waar een aantal zaken uitkwamen: werkgever is erg blij met Michel. Ze willen hem wat meer een bepaalde richting opduwen, (voor)namelijk richting de dredging department maar deels ook breakwater designing. Hierin heeft Michel zijn praktische ervaring opgedaan afgelopen jaren en hij blijkt er zoveel van te hebben opgestoken, dat ze hem op den duur als project manager en adviseur willen gaan inzetten. Oftewel....goed nieuws!
Michel heeft wel aangegeven dat hij best moeite heeft met 'de hele dag binnen zitten' aangezien hij dat niet gewend is. Geduld is een schone zaak, want op den duur went dit ook weer en zal hij met nog meer kennis en ervaring alleen maar meer gewild zijn in zijn vakgebied.

Ik ben dan wel niet aan het werk, maar heb het afgelopen tijd druk met een heleboel andere dingen behalve wennen aan de omgeving en cultuur.

Ik ben actief op zoek naar een nieuw en wat meer permanente woning in de omgeving Scarborough, Doubleview. Wie dit niks zegt....we zitten nu in 'the city centre' een wijk genoemd Northbridge. Maar met de droom om dicht bij het strand te wonen, een tuin of 'buiten' te hebben en nog dichter bij Michel's werk te wonen zijn we op zoek in bovenstaande suburbs. We hebben op dit moment een optie op 1 huisje. Helaas waren wij niet de enige geïnteresseerden en zullen we moeten afwachten wie de eigenaar als nieuwe huurders aanwijst. Ik heb ook een ander potentieel huis op internet gezien en ben er achter gekomen dat je heel snel moet zijn met reageren wil je je kansen vergroten om succes te hebben. Dus dat heb ik gedaan en wacht nu om een afspraak voor bezichtiging met hen in te plannen.

Daarnaast ben ik via via in contact gekomen met een dame genaamd Nonja Peters, auteur van meerdere boeken over migratie, etniciteit etc en dan met name in Australië. Ze is zelf in de jaren '50 met haar ouders naar Australië vertrokken vanuit Nederland en heeft hier verder haar leven opgebouwd (en spreekt dus ook geen Nederlands meer). Ze heeft mij thuis uitgenodigd voor koffie en we hebben een boeiend en fijn gesprek gevoerd over mijn komst naar Oz, haar verleden en heden, wat ze voor mij zou kunnen betekenen en wat ik graag wil gaan doen qua werk. Hier is uitgekomen dat ik haar mijn CV heb gegeven en ze me heeft voorgelegd aan de vertegenwoordiger van het Nederlandse consulaat hier in Perth als zijnde een ervaren event manager die op zoek is naar een uitdagende baan. Ik heb hier alleen nog niks op gehoord, dus wacht in spanning af!

Verder heb ik ook een sollicitatiegesprek gevoerd met de eigenaar van Ristretto, een klein maar fijn bedrijfje waar het allemaal draait om kwaliteitskoffie. Hij is gevestigd in het midden van het business district van Perth en er worden zomaar een 400 koffie verkocht op een dag. Hij werkt met locale koffieboeren gevestigd in Guatemala, Costa Rica, Ethiopië etc. Hij wil de boodschap brengen; goede koffie met een eerlijke en transparante weg van boer naar verkoper. Hij had interesse om mij in te zetten om wat meer marketinggerichte taken uit te voeren om zijn koffie en winkels meer naamsbekendheid te geven. Erg leuk en uitdagend maar op kleine schaal aangezien hij nu nog maar 1 zaakje heeft en de andere over een paar weken open gaat. We hebben afgesproken weer contact met elkaar op te nemen zodra zijn 2e zaak geopend is en wie weet wat hier verder uit komt.

Ik ben ook bezig met de aanvraag voor ons temporary resident visa (457) om het proces zo snel mogelijk in te zetten. We zitten hier nu met een Working Holiday visum waar we in principe een jaar mee in het land mogen blijven. Maar ik krijg zo het idee dat we het daar niet bij willen laten :-) !! We zijn ondertussen ook nog in het weekend naar Bunbury geweest (2 uur ten zuiden van Perth) en hebben hier met een vriend van Michel afgesproken die hij kent via van Oord. De omgeving blijft overweldigend en het rijden ernaar toe is een feestje met de omgeving en het heerlijke klimaat.

Dus we zitten niet stil! We denken aan NL, maar we kwamen tot de conclusie dat de gedachtes alleen maar uitgaan naar familie en vrienden, vooral niet naar Nederland zelf. De ruimte, de mogelijkheden en de potentie die het land hier heeft, geeft ons veel meer energie en stimulans dan het kleine, te volle kikkerlandje...no offense. Maar wie weet praten wij hier over een tijd wel heel anders over...niks is veranderlijker dan de mens toch?

Veel liefs Michel en Annemarie

P.s. Bij het volgende bericht zullen we weer foto's plaatsen ;-)