Zoals de blogtitel al aangeeft, de tijd vliegt aan ons voorbij. Finn is nu 8 weken en 4 dagen en de dagen zien er tegenwoordig ongeveer zo uit...s'ochtends als m'n zonnetje en ik wakker worden kletsen we altijd eventjes, voed ik hem en leg ik hem daarna op de changetable om zijn luiertje te verschonen. Daar heeft hij even een schater momentje als hij Pacman op de muur ziet wat echt mijn hele dag goed maakt (zie filmpje hieronder). Dan lekker buiten lopen, koffie halen en weer voeden. s'Middags probeer ik altijd wat boodschappen met de auto te doen, maar aan het einde van de middag lopen we meestal ook nog een stuk buiten en soms langs de kust. Dat is het mooie van Perth. Door het mooie weer all year round ben je altijd buiten. We lopen wat af met z'n tweeën, oké... ik loop en hij laat zich rijden :-).
Volgens de boeken zou hij deze week de volgende ontwikkelingen door moeten maken: hij zal een betere motoriek krijgen, zich beter kunnen focussen op gezichten, geluidjes gaan maken en zelfs wat meer routine in zijn leven aan kunnen met betrekking tot voedingen, speel en slaap momenten....en ik moet zeggen, Finn is goed op weg. Als first time mum lees ik gretig alle artikelen, boeken en internetsites om mijn onzekerheid wat te verminderen. Maar zoals ik al schreef, Finn doet alles ongeveer volgens het boekje. Hij komt goed aan (gisteren gewogen...6.4 kilo!!), is over het algemeen een vrolijke baby en slaapt s'nachts goed. Vandaag moesten we naar de dokter voor zijn vaccinaties en dat vond hij niet zo leuk (papa en mama trouwens ook niet). Hij ligt nu al een tijdje te slapen, wat hij normaal gesproken nooit overdag doet, dus hij zal wel even uit zijn doen zijn de komende dagen. Veel knuffelen en liefde geven dan maar, wat wij helemaal niet erg vinden :-).
Maar voor nu even genoeg over baby's, want we hebben ander spannend nieuws. Michel heeft namelijk een nieuwe baan! Nu denken jullie vast; was hij op zoek naar een nieuwe baan dan? Nou nee, hij was nog niet actief op zoek naar iets anders. BMT JFA Consultants is een geweldige werkgever namelijk die Michel in alle opzichten heeft vrijgelaten en zich altijd heel flexibel heeft opgesteld zeker tijdens mijn zwangerschap en na de bevalling. Het probleem was alleen dat hij al 3 maanden nauwelijks werk te doen had. Het ging hem behoorlijk frustreren en deze gevoelens werden uiteraard ook thuis geuit, waar Annemarie niet zo blij van werd. We hebben vaak gesprekken gevoerd over wanneer het dan een juist moment zou zijn om wat anders te gaan zoeken aangezien een baby al genoeg verandering in ons leven brengt. Maar het was alsof het lot er mee speelde. Drie weken geleden werd Michel gevraagd om op gesprek te komen bij een bedrijf genaamd WA Dredging, wat onderdeel is van Total AMS (een marine and harbour services organisation). Ze zochten iemand die het hele baggergedeelte wil gaan leiden en Michel bleek voor hen de ideale kandidaat. Dus na één gesprek was de vonk eigenlijk al overgeslagen van beide kanten, want Michel kwam thuis met een sprankeling in zijn ogen. De functie die Michel mag uitoefenen is echt op zijn lijf geschreven. En hij zou niet overstappen naar een nieuwe baan als er niet een mooi aanbod tegenover stond. Hij gaat er in alle opzichten op vooruit en zo kunnen we een extra spaarcentje apart zetten voor Finn en andere zaken. Hij zal iets verder moeten rijden om op werk te komen, maar langer dan een half uur zal het niet zijn. En dan heeft hij wel uitzicht op de Indische Oceaan in plaats van het computerscherm bij BMT JFA.
Zo, dus weer in een volgende fase beland. Als ik er zo over nadenk, mogen we best trots zijn op wat we allemaal al hebben bereikt en opgebouwd in iets meer dan anderhalf jaar. Het leven in Oz is al flink 'steady' en we kunnen echt aan de toekomst bouwen in plaats van met de dag leven. Dit geeft een erg gerust gevoel. Ondanks dat een leven in NL nog steeds niet onmogelijk lijkt ergens in de komende jaren, weet ik dat we nu op de juiste plek zitten om de zorgen van morgen te verminderen en te genieten van de ruimte, het mooie weer en de rust die hier heerst met elkaar en onze zoon. Op dit moment is het herfst, bijna winter en de temperaturen blijven overdag een beetje hangen rond de 23 graden met volop zon. Dit is het ideale weer waar we enorm van genieten!
Het is ondertussen alweer avond en Finn ligt uitgeteld in zijn bedje bij te komen van zijn eerste echte kennismaking met de grote wereld waar hij nu onderdeel van is. Stomme prikjes, dat vindt niemand leuk. Gelukkig zijn wij er om hem veel knuffels en kusjes te geven. Daar wordt hij altijd blij van....ons zonnetje in huis :-).
Veel liefs van ons drie
P.s. Er staan nog wat foto's en filmpjes van Finn onder het tabblad ''Photos"
