We zijn alweer in februari aangeland, maar dit onderstaande stukje had ik rond de kersttijd geschreven en wilde het toch op papier houden. Dus enigszins oude koek, maar wel mijn waarheid..
Elk jaar rond de kersttijd borrelt er weer een gevoel op van binnen waar ik niet echt op voorbereid ben. Het gevoel van heimwee, intens gemis en alleen zijn. Kerst is voor mij altijd een tijd geweest van samenzijn, uitgebreid eten, familie om je heen, kou, haardvuur aan, strandwandelingen met een dikke jas aan....allemaal dingen die ik afgelopen 6 jaar moet missen. Ik heb mijn gezin, de kerstboom, de cadeautjes voor de jongens...maar ik krijg nooit het gevoel bij kerst zoals in Nederland. Ik sla het het liefst over als ik eerlijk moet zijn. Michel en de kindjes kunnen er niks aan doen, ik wil niets liever dan bij hen zijn, maar ik wil ook niets liever dan op dat moment even bij mijn familie, m'n schoonfamilie en mijn lieve vrienden zijn. Ik ben te ver weg, te ver om het ook maar enigszins waarheid te kunnen maken om dichterbij te zijn. Wat helemaal shit is. Zo. Dat ben ik kwijt. Zo zie je maar, je kunt alles hebben wat je hartje begeert, maar familie en vrienden kunnen niet vervangen worden. Nooit.
En ik weet het, echt... er zijn ergere dingen in de wereld, de terreuraanslagen in de wereld, de oorlogen die kindjes ouderloos maken, mensen die sterven van de honger, natuurgeweld die levens voor altijd veranderen... maar dit is mijn waarheid en realiteit. Is het dan egoïstisch om met mijn eigen leven en sores bezig te zijn? Ik weet het niet, maar ik probeer uiteraard wel te relativeren als ik echt even niet zie zitten. "Zet jezelf eroverheen Annemarie en denk maar aan al die mensen die het echt heel heel slecht hebben". En zie alles in perspectief...het leven is eigenlijk nooit meer hetzelfde geweest sinds het verlies van Dafne en ik heb immens respect voor het leven wat ons is gegeven. Leven zoals wij dat doen is niet vanzelfsprekend en het feit dat we onze kinderen een toekomst kunnen bieden, veilig zijn en gezond zijn is al iets om trots op te zijn en om te koesteren.
Naast deze diepgaande gedachten zijn er natuurlijk ook leuke, nieuwe en spannende dingen gaande in ons leven...zoals Finn die niet meer naar kindy gaat, maar sinds anderhalve week op school zit! En geen halve dagen, nee.. 5 dagen in de week van 9 tot 3 in het klaslokaal en overblijven op school. Heel spannend en leuk dat hij het vindt! Hij heeft al een paar vriendjes en we hebben onze eerste 'playdate' a.s. vrijdag, hoeraaa! Want niet alleen leuk voor Finn, maar ook voor mij, het ontmoeten van nieuwe mama's om je verhaal aan te kunnen doen zo nu en dan is heerlijk en echt een nieuw fase in het soms wat eenzame leven met kleine kinderen.Daarnaast zal Jack rond mei twee dagen naar de kindy gaan en dat zal echt de grootste verandering voor mij als mama en Annemarie zijn...even twee dagen voor mezelf!!!!!! Daar kan ik enorm naar uitkijken en ga ik dan ook volop van genieten. Ik hoop dan ook echt wat grote stappen te kunnen maken voor mijn kleine bedrijfje en andere interessante samenwerkingen die ik ben aangegaan.
Een ander fijn gegeven is dat we in ons eigen huis wonen, een huis waar we herinneringen kunnen maken. Het huis heeft veel potentie om ons droomhuis van te maken! Als je zo'n gevoel bij je eerste koophuis hebt, dan heb je het goed gedaan denk ik. We gaan er wel van uit dat we het voorlopig bij dromen moeten houden, want veel geld om ook maar iets aan het huis te doen hebben we niet haha. Maar dat geeft niet, het is nu van ons en hoe langer je erin leeft hoe beter je plannen en ideeën tot leven komen.
Een voornemen voor 2017 waar Michel en ik ons graag aan willen gaan houden is wat meer tijd voor elkaar vrij maken. Want poehee, die kinderen duwen je eigen persoon en vrije tijd volledig in de verdrukking...we hebben een vakantie naar Sydney in de planning staan, want onze nederlandse paspoorten moeten verlengd worden. Door de bezuinigingen in het kleine kikkerlandje kunnen wij alleen nog maar paspoort zaken in Sydney afhandelen, wat veel tijd en geld kost...maar goed, we maken hier onze eerste echte vakantie met z'n vijven van. We gaan erheen rijden wat ongeveer 10 uur is, dus wellicht een stop in Byron Bay, Coffs Harbour, Port Macquarie...het wordt vast een reis die we niet snel zullen vergeten!Ik heb voor nu even geen nieuws meer, tot een volgend bericht!!
Liefs
