Dag lieve lezers,
Om het dit keer niet alleen maar te hebben
over de zwangerschap (ik kan me
voorstellen als niet zwangere/ ouder dat het soms wat minder interessant is om
te lezen), dacht ik eens wat anders met jullie te delen. Zoals ik in mijn
laatste bericht schreef is het
leven in een ander land een hele uitdaging. Maar ook een grote verandering in positieve EN negatieve zin. Wij
gingen emigreren omdat we het avontuur wilde meemaken en misschien toch ook een
beetje met de hoop dat het leven Down Under ook echt beter is. En let wel; mensen die dit lezen en eenzelfde ervaring doorgaan of hebben meegemaakt zullen het niet of wel met mij eens zijn. No offense dus..
Australië heel veel ruimte en
dat kan je van Nederland niet zeggen. Er is hier zoveel ruimte dat Perth’s
noordelijke suburbs (wijken) sinds nog niet heel lang een snelweg richting hun huis
hebben. En deze snelweg houdt na de meest noordelijke suburb dan ook
op....daarna is er niks meer, ja zand en een verdwaalde kangaroo. Perth is zoals jullie weten de enige
stad in de wijde omtrek, ook wel de enige grote stad in West-Australië. Adelaide
ligt een kleine 2700 km verderop, dus enige vorm van civilisatie ligt een
godseind weg van waar we wonen. Nederland daarentegen heeft zo weinig ruimte
dat je je kont niet kan keren of iemand staat achter je en kijkt je geïrriteerd
aan of je niet even op kan schieten en door kunt lopen...tja wat is beter...?
De zon schijnt hier bijna altijd. De gemiddelde temperatuur afgelopen weken heeft rond de
28 graden gelegen met de uitschieters van 40+ paar weken terug en 35+ deze week. En dat betekent dat 95%
van de Perth populatie binnen zit met de deuren dicht, de gordijnen gesloten
en de airco draaiende op volle toeren om de warmte buiten te houden. Hmmm, klinkt het aantrekkelijk? Het is een mooie tegenstelling met toch wat overeenkomsten met een Nederlandse
winter. Kou, regen, wolken en wind, de ramen en deuren gesloten, de verwarming
aan om de ellende buiten te houden. Om het even over omgedraaide wereld te
hebben...
Om deze twee vergelijkenissen nog even te
verduidelijken.. ik hou van fietsen. Ik hou zo erg van fietsen dat mijn oude
oma fiets met bloemenmand zo nu en dan nog wel eens in mijn dromen voorbij komt
rijden...gewoon omdat ik haar mis. Hier in Australië kun je zoals je begrijpt
kilometers fietsen met een geweldig uitzicht en zonder dat je een levend wezen
tegenkomt. Helaas gebeurt zo'n fietsavontuur zelden, omdat zowel jij als de
fiets oververhit raakt en je het op een gegeven moment opgeeft en terugrijdt
naar huis om de auto met airco te pakken. In Nederland pakte ik overal mijn
fiets voor. Boodschappen doen bij de Albert Heijn om de hoek, op bezoek bij
mijn ouders in Wassenaar vanaf Den Haag, even een blokje strand, duinen en stad,
naar vrienden, naar werk...ja mijn leven zonder fiets was ondenkbaar in
Nederland.
Dan het dagelijkse leven in Australië. Als we boodschappen doen in de supermarkt dan doen wij dit voor een hele week. Lekker makkelijk, zijn we er in 1 keer van af. Ik neem wel een flinke zak met geld mee, want hier is het fluctueren van prijzen voor producten heel normaal. We hebben namelijk bosbranden, overstromingen, droogte, orkanen etc. die allemaal invloed hebben op de oogst van de dag/ week/ maand en er voor zorgen dat prijzen flink kunnen stijgen. Vorig jaar betaalde we na de Queensland overstromingen wel $14,49 (€11,66) voor een kilo bananen...en ja je wilt toch zo nu en dan een banaantje eten. En zo is het ook met veel andere producten. Maar ook gewoonweg omdat veel geïmporteerd moet worden naar dit mooie eiland. Mijn stukje brie, gorgonzola, geitenkaas etc. is hier niet te betalen (Ik mag dit allemaal al 9 maanden niet eten, dus wat zeur je Annemarie). Maar toch, sommige producten zijn echt niet te betalen. In Nederland zijn we ietwat beter bevoorraad en hebben we minder last van grote natuurrampen die onze oogsten wegvagen. Dus ik zeg een puntje voor Nederland!
En nu hebben wij financieel gezien niets te klagen. We hebben hier een gezonde en groeiende economie (waarbij Australië het dus zeker wint van Nederland), we krijgen goed betaald en kunnen hiermee het meeste betalen. We hebben het niet ruim, want we moeten net zoals veel andere leeftijdgenoten sparen voor de toekomst en geld voor ons derde gezinslid opzij zetten, maar we redden het wel. Het nadeel van deze 'booming economy' is dan wel weer dat de prijzen van huizen belachelijk hoog zijn. Sinds de mijn-industrie hier een flinke boost heeft gekregen, zijn de huizenprijzen (vooral in Western Australia) aanzienlijk gestegen. Wat betekent dat een unit (te vergelijken met een 40m2 appartement in Nederland) gemiddeld zomaar $1.400,- per maand kost. Oké, Nederland krijgt er ook een puntje bij.
De natuur in Nederland is mooi en afwisselend. Er zijn bossen, stranden, meren, heide en noem het maar op. Maar als je een keertje van het natuurschoon wilt genieten, dan moet je dat met minstens 100 andere mensen bekijken. Dat kan soms jammer zijn. De natuur in Australië is ook heel erg mooi en gevarieerd. We hebben hier de mooiste verlaten stranden van de wereld, (tropische) bossen met oeroude bomen, planten en bloemen die nergens anders op de wereld groeien, vogels en ander wild leven wat ook nergens anders op deze planeet te vinden is. Wat mij betreft een punt voor Australië!
Ik schrijf al deze dingen op omdat ik in ons laatste bericht een beetje door liet schemeren dat wij ook maar mensen zijn. Mensen met dromen die soms wel en soms niet uitkomen en verwachtingen die soms niet de werkelijkheid weergeven. We leven op een bijzonder stuk land, waarbij de cultuur en normen en waarden soms heel ver van mij afliggen en soms heel erg dichtbij. Het is een grote leerschool voor zowel mij als Michel en we zijn nog lang niet uitgeleerd. Maar we staan alleen wel open voor veranderingen en nieuwe uitdagingen als de tijd rijp is! Australië wint het niet van Nederland en Nederland niet van Australië. Het gaat er namelijk niet om welk land beter, mooier of rijker is. Het gaat erom hoe jij er als persoon mee omgaat. Dit is nu ons thuisland en zoals gisteren een kennis tegen me zei: "je slaagt alleen maar in een ander land als je je openstelt voor zijn mensen en cultuur, dus omarm het, anders kun je beter teruggaan waar je vandaan komt". En zo is het nu net.
Veel liefs van ons.
P.s. Volgend bericht ben ik hoogstwaarschijnlijk mama! Spannend hè!!!
