Nu we de PR aanvraag hebben ingediend komen er toch weer een aantal zaken bij mij op….het op zoek gaan naar mijn droom…. Mijn droom om hier iets op te zetten en succesvol te worden. Ik ben hier sinds kort weer mee bezig omdat het toch maar aan mij blijft knagen. De productie van de beachmatten stonden volledig op hold omdat het op financieel vlak niet haalbaar was. Nu zijn er toch wat lichtpuntjes aan de horizon, want onze permanente verblijfsvergunning zal hier hopelijk wat verandering in gaan brengen. Niet dat ik het nu hoog in mijn bol heb dat mijn plan gelijk een groot succes wordt, maar het geeft me wat mogelijkheden om aan de slag te gaan. Creatief bezig zijn en wat ideeën uitwerken en dan zien wat er uit komt….Hoe, wie, waar en wat, daar zal ik jullie op een later moment over inlichten.

Het feit dat we in het buitenland wonen is opzicht al een droom die uitkomt, alhoewel mijn berichten soms het tegendeel beschrijven…niks is minder waar, maar vandaag realiseerde me ik maar weer dat je niet altijd dezelfde gedachten en hetzelfde gevoel behoudt over zo'n grote verandering in je leven. Voor de Kerst dacht ik veel met heimwee terug aan mijn landje en liet dit ook blijken in mijn blog. Maar ik denk dat dat nou eenmaal onderdeel van het emigratieproces is. Nu Michel weer op kantoor in Fremantle aan het werk is en s'avonds op tijd thuis is, is het gevoel van eenzaamheid en hunkering naar vertrouwde gezichten weer een beetje gezakt. Wat toch ook wel heel erg fijn is. Want op deze manier kun je verder en kun je ook weer met een open mind de toekomst in kijken. Er zullen vast wat lezers zijn die zo hun twijfels zullen hebben of we dit nog lang zullen volhouden, maar dat zal de toekomst uitwijzen. Sowieso is het niet de bedoeling om ons hele leven in Australië te blijven wonen en zullen we een kéér terugkeren naar Europa/ NL. Dat is een ding wat zeker is…..vraag me alleen niet wanneer :).
Want op dit moment is daar echt nog geen sprake van mede door de economische ontwikkelingen en de veranderingen in ons gezin. Met straks een tweede mannetje in ons leven, zullen we blij zijn met de ruimte en 'the outdoors' wat zo belangrijk blijkt te zijn voor ons in een leven met kinderen. Met je kleintjes in de tuin spelen (op elk moment van de dag), naar het strand of het park (in elk seizoen van het jaar), de ruimte in huis om beide kinderen een kamer te kunnen geven en een extra slaapkamer voor gasten vrij te hebben is een luxe waar we dankbaar gebruik van maken. Misschien voor anderen niet zo belangrijk, maar voor ons wel in dit stadium van ons leven. Ik zie hoe Finn zijn ontwikkeling hierdoor vooruit gaat en hoe hij geniet van het naar buiten kunnen gaan en rondbanjeren in de tuin met al z'n speelgoed en fietsjes etc. Plus het feit dat de prijzen van koophuizen hier belachelijk gestegen zijn en voor het huis waar we nu inzitten bijvoorbeeld zo minimaal $800.000 moeten neerleggen. Nou, dit lijkt me dus niet. En omdat we toch in deze wijk/ buurt willen blijven omdat dit nu ons thuis is, zullen we met dit soort prijzen rekening moeten houden….echt belachelijk dus. Huren lijkt dus voorlopig de beste oplossing. Maar wie weet met een permanente verblijfsvergunning op zak dat er toch nog andere ideeën hierover opkomen. We will see...En zoals ik al in mijn vorige blog schreef….2014 is het jaar van veranderingen, familie, liefde en stappen in de richting van het onbekende…Wat een heerlijk idee dat we ons leven zo mogen leiden.
Fijne week weer voor iedereen en liefs van ons drie
P.s. Er staan wat foto's van onze holiday in Yallingup onder het bekende tabblad :)
