Our ups and down(s) under...

Emigreren verloopt echt in fases...naar de dag dat je vertrekt toeleven, het daadwerkelijke vertrek en het onwerkelijke gevoel als je aankomt in je nieuwe woonstad, de realisatie na weken/ maanden dat het geen vakantie is, de drang om sociaal actief te zijn om zo je wereld te vergroten en een vertrouwd aantal mensen om je heen te krijgen, de taal en omgeving steeds meer eigen maken tot het moment dat je echt het gevoel hebt een nieuw leven te hebben opgebouwd. Hier zijn we nu ongeveer wel aanbeland. Tussen deze regels door zijn er natuurlijk nog wel wat aanvullingen te doen, maar die worden vaak voor zich gehouden. Ik schrijf natuurlijk al een tijdje over mijn ervaringen in het buitenland, dus ik deel al meer dan de gemiddelde emigrant waarschijnlijk doet. Maar jeetje wat een impact emigreren heeft op je leven, je relaties, je gedachten...dat is niet in 1 blog te omschrijven.

Ik schrijf als titel met ups en downs omdat ik mezelf soms zo tegenspreek; de ene dag vertel ik Michel en mezelf dat ik het hier geweldig vind (wat ook echt zo is), maar twee weken later hangt er een soort donderwolk boven me en kan ik alleen maar denken aan hoe het zou zijn als ik met kleine Finnemans en Michel in NL ons leven zou leiden. Je krijgt het Nederlander zijn, zoals ik al eerder heb beschreven, er niet zomaar uit (niet dat ik dit wil hoor). Ik ben benieuwd hoe dit zich verder zal ontwikkelen.. Finn zal niet alleen blijven en met nog een broertje of zusje erbij heeft hij straks nog meer plezier. Maar het alleen opvoeden (als Michel aan het werk is) is soms zo....ja alleen. Finn is een paar weken geleden geopereerd en misschien dat dit gevoel daarom enigszins versterkt wordt, maar wat zou ik graag mijn vrienden, familie en Finn z'n neefjes om mij en hem heen willen hebben. De soms eenzame middagen zijn hier nu eenmaal een feit. En nu we wat rustiger aan moeten doen omdat Finn nog niet helemaal de oude is, maakt dat dit gevoel nu alleen maar erger.

Finn is ondertussen aan de beterende hand. Hij is enigszins aanhankelijk (wat meer dan normaal), maar over het algemeen vrolijk en erg ondernemend. Hij heeft het lopen te pakken en vindt het geweldig. Het begon natuurlijk met een paar stapjes een paar weken geleden, maar ondertussen loopt hij van de woonkamer naar de keuken zonder te vallen! Knappe kleine man is het :-). En al bijna 1 jaar ook nog eens! Het gaat zo verschrikkelijk snel...we hebben een verjaardagsfeestje bij ons thuis georganiseerd wat vast gezellig zal worden. We hebben er zin in!

Oh bijna vergeet ik jullie te vertellen over Sydney. Het was geweldig! We hadden een fantastisch appartement vlakbij een ferry stop, dus als Michel naar cursus moest konden Finn en ik de stad een beetje verkennen per ferry. We hebben flink wat gelopen en gezien, maar ik moet zeggen...echt heel mooi de stad, maar zo druk en beetje overweldigend. Gek hè dat we dat nu zo voelen. Maar Perth heeft het echt allemaal voor ons nu. Sydney stranden; mooi, maar druk en duur met parkeren. Perth stranden; mooi, minder druk en gratis parkeren EN meer stranden om uit te kiezen. De binnenstad Sydney; zoveel te doen, mega druk, lekker eten en drinken, echt een 24-7 stad. Perth; minder te doen, maar je moet de leuke plekjes een beetje weten, niet zo heel druk en duur omdat er minder concurrentie is. Sydney wonen; een dikke vette wow....als je het kunt betalen om dicht bij het centrum en de haven te wonen (wat very unlikely is voor de gemiddelde burger), maar ook duur en minder groot wonen. Perth wonen; ook nog steeds duur, maar niet zo erg als in Sydney, meer waar voor je geld qua ruimte. Klimaat Sydney; wel oké...maar regen en hoge luchtvochtigheid is daar heel normaal. Perth...ja daar heb ik natuurlijk niks over te klagen. Meeste zon-uren in heel Oz, droge hitte, en aangename temperaturen in de winter. Al met al geweldig om in Sydney te zijn geweest en met 4,5/ 5 uur vliegen ook nog goed te doen. We zullen hier zeker vaker heengaan. Foto's zijn te bekijken op de bekende plek (tabblad photos).

Dit weekend zullen we voor het eerst gaan kamperen met onze kleine man, waar we heel veel zin in hebben. Eventjes er tussenuit want het waren een paar nogal intense en emotionele weken voor ons. We zitten nu gelukkig weer in wat rustiger vaarwater en krijgen weer het overzicht van wat we willen doen en hoe dit te bereiken. Stukje bij beetje wordt het leven hier dus completer en completer. Maar de ups en downs, of we nou in NL zouden wonen of in Perth, houd je toch. Bijgaand doe ik een interessant artikel uit de NRC toekomen die mijn ouders mij toestuurde. Hierin wordt exact beschreven wat een leven opbouwen in het buitenland met een persoon en zijn/ haar relaties kan doen.

Veel liefs van ons drie