Desondanks hebben we toch een hoop voor elkaar gekregen en zijn we vooruit gekomen met allerlei zaken. Om maar even met Finn te beginnen die letterlijk met een aardig tempo vooruit gaat. Het kruipen is een sport voor hem geworden wat hem gelukkig ook lekker moe maakt in de avond en heeeeerlijk de hele avond/ nacht laat slapen. Daar worden papa en mama blij van! Het is en blijft een heerlijk ventje en wat maakt hij ons vrolijk met zijn schaterlach en ondeugende blikken. Het wordt steeds leuker en makkelijker om als moeder de dag door te komen. Ik kan mijn dingen in het huis doen en hij schuifelt gezellig achter me aan en heeft de grootste lol. Vooral met de goedkoopste en onnozele voorwerpen en vooral niet met de dure en kleurrijke speeltjes die je als moeder maar blijft kopen. Herkenbaar moeders??
Finn zal binnenkort naar daycare gaan, maar we zijn er nog niet aan toegekomen om hem in te schrijven. Misschien wel omdat ik het stiekem best spannend vind om hem ergens naartoe te brengen wat nog onbekend is...? Nou goed, snel genoeg zullen we hier ervaring mee krijgen, maar voor nu lukt het nog om alles te organiseren en doen met hem erbij. Zo nu en dan past Dafne op, een Nederlandse die met haar partner Werner om de hoek van ons woont, wat natuurlijk een ontzettende luxe is. En Finn is helemaal gek van haar, Werner en de hond Boab dus een feestje als hij met hun is. Zo werkt het hier wel een beetje...we helpen elkaar wanneer het nodig is, want dit zijn de mensen waar wij het mee moeten doen. Geen familie die je even uit de brand helpt. Geen vrienden die onverwachts binnen komen waaien...ja jullie worden allemaal zeer gemist.
Eind deze week gaan we nog wat anders spannends ondernemen...namelijk een vliegreis naar Sydney!!!! Wie wil dat nou niet!? Dit zal mijn eerste trip naar de Oostkust worden en ik kijk er enorm naar uit. Michel moet voor werk een cursus volgen en vroeg of het mogelijk was vrouw en kind mee te nemen. Zijn baas zei pardoes: "Natuuuuurlijk, we betalen accommodatie en ticket voor hun, geen probleem!". Zo gezegd, zo gedaan :-) dus nu alleen nog de vliegreis overkomen. Het is toch nog 4 uur en nog wat vliegen, dus Finn zal even vermaakt moeten worden. Komt vast goed. Daar hebben we dan een week om de stad te verkennen en we hebben uitzicht over de Harbour Bridge en the Opera House vanuit het appartement...misschien hoeven we het appartement niet eens uit met zo'n view :-). Nee er gaat zeker wat ondernomen worden, maar ik denk dat de stad flink overweldigend zal zijn. Ben zooo benieuwd!
Dan als we terugkomen moeten we ons met hele andere serieuze dingen gaan bezighouden, namelijk de operatie van Finn op 26 februari. Finn heeft Hypospadie. Dit is een aangeboren afwijking waarbij de plasbuis niet uitmondt aan de top van de penis, maar aan de onderkant van de eikel. Ze zullen dit moeten gaan 'reconstrueren' en ervoor zorgen dat hij weer recht plast in plaats van met een afwijking naar rechts. Na de operatie zal hij naar huis mogen, maar wij moeten de catheter die hij zal krijgen voor een week lang verschonen. Ik vind het allemaal een beetje eng, maar de chirurg zegt dat Finn er zelf niets van zal voelen en de volgende dag weer zijn oude ik zal zijn. We zullen zien hoe dit gaat.
Ondertussen ben ik alweer een paar weken aan het werk bij Clancy's wat mij ontzettend bevalt. Het sociale deel van het werk vind ik geweldig en omdat het altijd lekker druk is vliegen de uren voorbij. Ik werk nu vast op de donderdagavond en afwisselend op de zaterdag of zondag de hele dag. Michel vond dit best wel even uitdagend de hele dag alleen met Finn, maar het wordt steeds makkelijker en leuker zegt hij zelf :-).
Michel is ontzettend druk op werk en maakt lange dagen van 6 tot 6. Maar hij krijgt veel voldoening in zijn werk en hij wordt gewaardeerd door zijn baas. Het is en blijft alleen een flinke uitdaging om alles zelf te doen....van uitvoerder tot manager tot secretaresse. Het is allemaal niet niks. Dus hopelijk zal hij in de toekomst wat meer verlichting krijgen door een aantal geschoolde mensen aan te nemen die hem hierbij kunnen helpen. We hadden er het laatst nog over dat het zo'n drukke tijd is rond onze leeftijd. Je carrière opbouwen, tijd maken voor elkaar, samen tijd doorbrengen met je kind(jes), vriendschappen onderhouden, sporten/ fit blijven, je eigen ambities en ideeën uitwerken...het is echt een drukke tijd, maar zeker niet minder leuk!
Ik ben dan wel geen carrière tijger zoals Michel, maar ik sta zeker niet stil. Ik had al een tijdje een idee wat ik graag uit wilde werken en tot leven wilde laten komen. Afgelopen week werden de samples van mijn eerste product opgestuurd vanuit China! Het is een strand/ picknick/ baby mat met een mooi kleurrijk patroon en makkelijk en handig in gebruik. Ik ben ervan overtuigd dat dit zal gaan verkopen en met een stukje vastberadenheid, investering en ook een beetje geluk wordt het hopelijk een succes. Mijn inspiratie komt voort uit een liefde voor mooie dingen en in Australië ontbreekt er zeker wat aan. Nederland loopt wat dat betreft erg voor op woon- en lifestyle items en het is zoveel goedkoper. Ik wil gaan kijken of ik deze betaalbare, handige en mooie producten ook hier kan gaan aanbieden. Mijn gevoel zegt dat ik een gat in de markt heb. Ik houd jullie op de hoogte hiervan. 
Mochten jullie een account op Facebook hebben en ook geloven in mijn product dan kunnen jullie hier de site "liken": http://www.facebook.com/pages/Little-Dutchie/492177610833234. Mijn eerste kleine succesje is al geboekt, want gisteren kreeg ik een bevestiging van een site waarop ze mijn product graag willen displayen en verkopen! Hard to Find [http://www.hardtofind.com.au] is een verzamelsite van allerlei leuke webshops die mooie en bijzondere spullen verkopen en binnenkort zal mijn product hier ook op staan. Ik ben helemaal enthousiast!!!
Als laatste nog even over ons bezoek van mijn lieve vriendje Thomas, die hier vorige week drie dagen was. Op dit moment is hij samen met zijn vriend Klaus de westkust richting Darwin aan het berijden waar ze een maand over zullen doen. Het was heerlijk om even een vertrouwd iemand in onze buurt te hebben en hopelijk zullen we hem hier nog vaker terug zien.
Genoeg voor nu...tot horens en veel liefs van ons drie xx



