Welkom in de wereld van Annemarie waarin alles letterlijk op zijn kop staat. Ik moet even een aantal van deze dagelijkse momenten die ik meemaak en me soms tot totale waanzin drijven met jullie delen. En nee, dit is geen ‘cry for help’, maar meer een entertainend stukje tekst voor de mensen die dit al hebben meegemaakt, nog zullen gaan meemaken of door dit te lezen nooit mee willen maken.
Welcome to my world waarin ik s’avonds doorgaans met huilend kind op mijn arm mijn andere kind aan het corrigeren ben en ondertussen twee pannen op het vuur aan het bedienen ben.
Welcome to my world waarin een glas wijn in de avond niet voldoet, eerder een fles…helaas zal mijn kind hierdoor enigszins intoxicated in slaap vallen wat ook niet de bedoeling is.
Welcome to my world waarin scheten laten (op de scheten app of in het echt) werkelijk de highlight van de dag zijn voor de mannen.
Welcome to my world waarin s’avonds (of überhaupt) douchen een luxe is voor mama (die onder de borstmelk en kots van haar baby zit).
Welcome to my world waarin reizen naar onbekende plekken met een rugzak mee wel een droom uit een ander leven lijkt.
Welcome to my world waarin een tripje naar de supermarkt met de auto wel een militaire oefening lijkt….met de planning en precisie van het timen, inpakken van de tas, beide kinderen gevoed en happy de auto in krijgen en dan ook zo houden tijdens het winkelen….pffffff.
Welcome to my world waarin boos worden op je kind soms met een schaterende lach (van ons) in de gang eindigt…2 jarigen kunnen zooo ondeugend (en dus eigenlijk heel schattig) kijken dat het nauwelijks mogelijk is om boos op te worden.
Welcome to my world waar je het sexy vindt wanneer de vader van je kinderen met lego en afstand bestuurbare vliegtuigjes aan het spelen is, who would’ve thought…
Welcome to my world waarin de gedachte aan een nacht ongestoorde rust en een relaxte bank-hang-dag mij soms met weemoed doen terug laten denken aan de tijd zonder kinderen…is best erg dat ik dit schrijf, maar wel eerlijk toch..?
Welcome to my world waarin ik soms s’ nachts net zoveel aan het multi-tasken ben als overdag omdat mijn ene kind zich beroert voelt en alleen maar om “mama mama mamaaaaa” roept en waarin de andere ook laat weten dat hij mamaaaaaa wil aangezien hij honger heeft en ja inderdaad hoe dit op te lossen. Kom ik op het volgende punt....
Welcome to my world waarin ik niet wist dat ik zo goed in multi-tasken was en omdat je het alleen moet doen in sommige gevallen het beste in jezelf naar boven brengt (en soms het slechtste….zie het volgende punt)
Welcome to my world waarin ik mij heb voorgenomen nooit mijn kind een lollie of een koekje te geven terwijl ik boodschappen aan het doen ben, maar mijn twee jarige met geen mogelijkheid stil krijg en dus overstap op de zondiging van elke moeder…geef ze iets wat vol me suikers en calorieën zit.
Welcome to my world waarin ik mij heb voorgenomen nooit te schreeuwen (of netter gezegd mijn stem te verheffen) omdat ze dan hetzelfde gedrag kunnen vertonen. Ik sla alle goed bedoelde en verantwoorde adviezen overboord, want deze aanpak werkt namelijk heel goed bij mijn kind.
Welcome to my world waarin de liedjes van Peppa Pig en The Wiggles maar niet uit mijn hoofd verdwijnen.
Welcome to my world waarin het terugzien van foto’s van mezelf voordat ik zwanger was mij een beangstigend gevoel geeft of het ooit nog goed komt.
Welcome to my world waarin ik niets liever wil dan dit….ok sommige momentjes mogen gewist worden, maar verder is het allemaal goed zo. Ik voel me een bevoorrecht mens en wil op dit moment niks veranderen aan ons hectische, drukke maar gezellige bestaan hier in Perth…. Of Esperance. Nog een paar weken en dan vliegen we met gezin die kant op. Michel is daar al een aantal keer in de week te vinden om alles in goede banen te leiden en ik kijk er eigenlijk ook wel heel erg naar uit. Andere plek, mooi groot huis waar we in mogen zitten, geweldig mooie natuur…we gaan er het beste van maken zoals je kunt lezen.
Maaaaar eerst krijgen we nog bezoek van mijn moeder en halfzus die op het moment van schrijven net aangekomen zijn. Ze zullen twee weken bij ons verblijven en ik hoop dat ze het leuk zullen hebben bij ons.
We hebben de afgelopen twee weken ook nog iemand anders in huis gehad, Marleen genaamd, die met haar vriend door Oz aan het reizen is. Haar vriend is tijdelijk voor Michel aan het werk om wat geld bij te verdienen om zo de rest van hun reis te kunnen betalen. Marleen wilde ook graag wat doen tijdens zijn afwezigheid en zo kwam ze bij ons terecht en helpt ze mij met de twee mannetjes als een soort nanny/ au pair . Ze heeft daarnaast besloten om mee te gaan naar Esperance aangezien haar vriend daar ook aan het werk gaat voor Michel.
Zo heb ik de eerste drie maanden van Tom zijn leven een flinke hulp….twee kindjes is zoals we hier in Oz zeggen “full on” en daar is niks van gelogen. Maaaar we kijken ook wel weer uit naar wat quality time met gezin alleen hier in Perth. Nu maar zien wanneer de rust voor ons gezin weer terugkeert met alle drukte van Michel's werk… We will keep you posted!
Liefs van ons vier
P.s. We wilde iedereen nog hartelijk bedanken voor alle lieve kaarten en cadeautjes die we hebben ontvangen! Sorry dat ik geen persoonlijke reactie heb verstuurd, maar helaas wat druk op het moment.
