And it's a......!

Wat gaat de tijd snel! Laatste paar weken hebben Michel en ik steeds meer aan het idee kunnen wennen dat we straks papa en mama gaan worden. Zo spannend en mooi vinden we het, we kunnen het soms nog steeds niet geloven dat een klein levend wezentje in mij groeit! Ik begin nu wel echt een buikje te krijgen en merk ook met werken dat er een drukkend gevoel in mijn onderbuik ontstaat na een aantal uur rondrennen. Schijnt allemaal wel normaal te zijn rond de 19/ 20 weken.


Nu is de grote vraag natuurlijk....een jongetje of een meisje?????? We hebben net de scan gehad en kunnen jullie met blijdschap vertellen dat het een jongen is!!!!!!!! Zo blij en gelukkig en alles wat met de scan gezien kon worden zag er goed uit. Hij weegt nu ongeveer net zoveel al een blikje cola, heeft een hartslag van 142 slagen per minuut en is 20 cm lang.

Het enige waar ze mij voor terug willen laten komen (met 32 weken) is om te kijken of een aantal bloedvaten niet in de weg blijven liggen (dmv nog een scan/ echo). Op de scan was te zien dat bepaalde vaten niet goed lagen voor de bevalling en als gevolg zou ik dan een keizersnee moeten hebben....wat ik echt niet wil! Maar ze zei dat die kans klein was en dat ik me geen zorgen moest maken. Dus dat doen we dan ook maar niet...we zijn in ieder geval gelukkig dat alle teentjes, vingertjes en organen zitten waar ze moeten zitten en dat is het belangrijkste!

En wat is er verder nog gebeurd afgelopen weken.... we hebben druk geklust en spulletjes voor in het huis gekocht om alle kamers klaar te maken voordat de kleine er is. We hadden zo nog onze wensen voor de verschillende kamers en we komen nu stukje bij beetje bij het eindresultaat wat gewenst is. We hebben ook een houten tuinset aangeschaft om tijdens de BBQ's en "sundowners" de mensen van zitgelegenheid te voorzien. Het blijft tenslotte een beetje lastig....staand eten :-).

Ook hebben we in de tussentijd een huisinspectie gehad en wederom waren ze erg tevreden met het onderhoud dat we hebben gepleegd en met de presentatie van het huis.  Hier kwam dan ook uit voort dat ons huurcontract verlengd zal worden met een jaar in december dit jaar! We hebben nu dus in ieder geval de zekerheid dat we kunnen blijven waar we zitten en dat het onderhoud niet voor niks is geweest.
Michel en ik zijn alweer een jaar weg van huis en hebben in de tussentijd een echt nieuw thuis weten te creëren. We zijn trots en blij dat we dit mogen hebben doen en we kunnen het soms niet geloven hoe goed we het hebben, al na een jaar!

Michel heeft zijn jaarlijkse review gehad met een daarbij behorende salaris bespreking. Deze zijn beide zeer positief verlopen. We kunnen weer een jaar vooruit op de uitkomst en de hogere bijschrijving op onze rekening elke twee weken :-).  Dit komt natuurlijk goed met het vooruitzicht dat ik na de bevalling voorlopig even niet zal gaan werken (en ook niet doorbetaald krijg aangezien ik casual/ part-time werk doe) en we uiteraard met extra maandelijkse kosten rekening zullen moeten houden.

Ik ben naast werk best nog actief bezig met sporten. Ik heb me ingeschreven bij Fitness First omdat Bikram Yoga mij iets te warm werd met een baby in de buik. Bij Fitness First hebben ze gelukkig ook yoga lessen en ik ga 1 keer per week met een Personal Trainer aan de slag die me goed motiveert en precies weet wat ik als zwangere vrouw wel en niet kan doen. Het is even investeren, maar ik heb er zoveel baat bij en ik voel me dan ook super goed! Ik slaap dan wel 10 uur gemiddeld per dag, maar als mijn lichaam erom vraagt dan zal het wel goed zijn lijkt mij.

Michel heeft lichamelijk een iets minder fijne gebeurtenis moeten doormaken. Een zenuw zit klem in zijn rechter bil/ onderrug en heeft hierdoor geen gevoel in zijn rechter onderbeen en zijn 4 tenen. Dit is na een intensief stuk fietsen gebeurd en onder de douche viel hij onderuit. Heel erg vervelend en zo pijnlijk dat we op een gegeven moment naar het ziekenhuis moesten.  Gelukkig heeft de dienstdoende dokter hem kunnen vertellen wat er mis was en goede pijnstillers gegeven. Maar nog steeds heeft hij na een 1,5 week geen gevoel in zijn onderbeen en tenen. De chiropractor doet nu zijn werk en verder moet er blijkbaar tijd overheen gaan om te herstellen. Ik verzorg hem overigens goed hoor, dus wat dat betreft heeft hij niks te klagen :-).

Ik geloof dat ik alle belangrijke zaken voor nu wel heb opgeschreven. We zijn in de wolken en ik ben zo blij dat ik me zo goed voel! De lente (oftewel zomer) zit eraan te komen en mijn buik zal er ook niet kleiner op worden, dus het is nog maar even afwachten hoe het mij de komende maanden zal vergaan. Maar zoals altijd, we houden jullie op de hoogte van alle ontwikkelingen!

Heel veel liefs vanuit Perth,

Michel, Freggle :-) en Annemarie