Ik vraag me weleens af of iedereen voelt wat wij voelen...Michel en ik kunnen op de 1 of andere nooit echt rust vinden in de keuzes die we maken. Er is altijd wel weer iets om ons zorgen over te maken of het gaat ons niet snel genoeg. We wonen in een nieuwe stad en proberen onze draai te vinden. We hebben een mooi plekje gevonden dichtbij Finn's school, vlakbij het water, de winkels etc. Het huis is oud, maar we hebben in ieder geval een eigen plek. Ik moet geduld hebben met vriendschappen opbouwen, maar vind dit zo lastig. Ik doe dit al 6 jaar...geduld hebben en relaties opbouwen en ik soms ben ik het even beu. Ik zou soms zo graag even mensen om me heen willen hebben die ik niet hoef uit te leggen wie ik ben, die me snappen en die het aanvoelen als ze er even voor je moeten zijn.
Michel en ik moeten al zoveel met elkaar delen dat hij niet ook nog eens die persoon voor me kan zijn. Onze relatie is sterk, maar heeft ook ontzettend te verduren met drie kinderen die onze tijd volledig in beslag nemen en het ontbreken van quality time. Hoe doen andere mensen dit? Wij zijn s' avonds doodop en als we dan even twee uur rust hebben, dan zijn we blij om op de bank te kunnen hangen en simpele TV programma's kunnen kijken.
Ik wil ook graag weer wat meer gaan sporten en die tijd voor mezelf creëren, maar ik merk dat ik dit aan het uitstellen ben en ik weet niet zo goed waarom. Als ik een uurtje rust heb overdag als Jack slaapt dan ben ik vaak compleet afgeleid en doe ik alles behalve de dingen die echt moeten gebeuren, zoals admin, mijn website updaten, enz. Zal het liggen aan de intense periode waar we nu doorheen gaan met 3 kleine kinderen?
Anyway, we zijn ondertussen naar Sydney geweest en hebben een mooie paar dagen gehad. De reis er naartoe was lang en vermoeiend nadat cyclone Debbie alle rivieren had overspoeld en wij gedwongen waren om via het binnenland naar Sydney te rijden. Hierdoor duurde onze reis zo'n 8 uur langer. Gelukkig hebben we een super tijd gehad met onze vrienden Jana en Brendan die we in Perth hebben ontmoet en die vanuit hun huidige woonplaats Melbourne naar Sydney waren gevlogen om een paar dagen met ons door te brengen. Zij hebben ook drie kinderen in dezelfde leeftijd als die van ons, dus het was een gezellige en luidruchtige boel. We hebben in Sydney alle Nederlandse paspoorten van de jongens verlengd en/ of aangevraagd, dus twee van de drie jongens hebben nu officieel twee paspoorten (sorry Finn)!
Nu alweer een tijd terug in de dagelijkse routine met Michel die het heel goed doet op werk en steeds meer in zijn rol begint te groeien. Ze hebben grootse plannen met de Port en ze willen Michel graag meenemen in de groei als de jonge generatie die het verschil zal gaan maken. Zo trots!!
Ik ben ook hartstikke trots op mijn 3 kleine jongens...Finn is al goed aan het leren lezen en schrijven op school en geniet van de dagen in de klas, maar komt vaak wel ontzettend moe thuis. Het is best intens voor de kleintjes zo een hele dag luisteren, zitten en concentreren. Maar hij komt er wel!
Tom en Jack gaan nu twee dagen in de week naar de kinderopvang en Jack begint er eindelijk een beetje aan te wennen. Hij vond het maar niks de eerste weken (wat heel logisch is als je 15 maanden dag in dag uit bij mama bent geweest), maar ik geniet enorm van mijn' vrije dagen'. Dutch Warehouse gaat namelijk hartstikke goed! Veel orders en wholesale aanvragen, dus het houdt me goed bezig...soms is het lastig alles in goede banen te leiden en te organiseren met de jongens erbij, maar voel me bevoorrecht zo mijn leven te mogen indelen!
Ik ga proberen mijn volgende blog weer over een maand te schrijven (hopelijk ben ik dan wat meer georganiseerd!).
Liefs
