In de week van schrijven is het 3 jaar geleden dat Michel en ik naar Australië vertrokken. Nog steeds is het soms onwerkelijk als ik zeg dat ik in Australië woon...een plek waar ik vroeger zo van gedroomd had om een keer naar toe te reizen...een plek die als paradijs in mijn oren klonk...een plek waar je je dromen waar kon maken. En dat is wat Australië allemaal voor ons is. Ondanks onze (of vooral mijn) ups en downs heeft dit land ons hart gestolen. Alles wat we tot nu toe hier hebben mee gemaakt en hebben bereikt, is alles wat we nu uit ons leven zouden willen halen. Tuurlijk, je wilt altijd beter, mooier etc. but it doesn't really get better than this to be honest. Ja, het leven zonder familie en naasten vrienden is dat enige echte grote gemis, maar de rest is compleet.
Vanaf nu mogen Michel ik elkaar 'husband' en 'wife' noemen wat echt een ontzettend fijn gevoel geeft. Daarnaast heeft Finn een prachtige tijd hier. Hij geniet enorm van het buiten zijn, de ruimte en vrijheid die hij krijgt en ik heb het idee dat hij daar ook positief door ontwikkelt. En dan....dan mogen we Finn (en onszelf natuurlijk ;) ook nog eens verblijden met een broertje of zusje in april 2014, nou wat wil je nog meer!! Ja jaa, we zijn weer zwanger! Erg blij en ook gepland, dus we zijn ontzettend verheugd met de komst van een tweede kind. Ik ben rond de 14 weken op het moment van schrijven en zal jullie een beetje op de hoogte houden van de (groei) ontwikkelingen.
Nu we dan getrouwd zijn, betekent dit ook dat we een stapje dichterbij onze PR zijn. Dezelfde naam dragen als je partner maakt de aanvraag makkelijker. Een aantal zaken moeten ingevuld worden, documenten aangeleverd en medical tests en bewijs van goed gedrag zijn onderdeel van de aanvraag. Helaas kan mijn medical nog niet gedaan worden, want hier zit ook een x-ray bij (om je te testen voor tuberculose). Dus dat is één onderdeel wat de aanvraag wellicht nog zal vertragen. Maar het mooie is dat we de aanvraag online kunnen indienen en dus al in het systeem komen te staan als 'in behandeling'. Hopen dat dit allemaal voorspoedig verloopt.
Nu we zo'n 3 jaar verder zijn kan ik zeggen dat ik nieuwe vriendschappen heb opgebouwd, die hopelijk een lifetime zullen duren. De mensen aanwezig op onze bruiloft zijn mensen die wij een heel warm hart toedragen en die er voor ons zijn als dat nodig is. Helaas, maar echt heel erg helaas zijn hier ook mensen bij die ons weer gaan verlaten. Jana, Brandon en kinderen zullen weer terug verhuizen naar Melbourne en Tanya, Richard en kinderen zullen een nieuwe uitdaging in Nieuw Zeeland aangaan. Dit is ook onderdeel van leven in een buitenland waar veel mensen naartoe komen voor een nieuw avontuur/ werk/ betere omstandigheden. Maar niks is voor altijd en dus zul je ook afscheid moeten nemen van mensen die je in een korte tijd hebt leren kennen en een hele fijne band mee hebt opgebouwd. Zo hebben we uiteraard wel een goede reden om naar Melbourne en Nieuw-Zeeland te reizen, dus wie weet of dit onze volgende vakantiebestemming zal zijn.
Het is en blijft in ieder geval een rollercoaster in deze fase van je leven. Of je nu in NL woont en iets aan het opbouwen bent of hier in Perth...makkelijk is het soms gewoonweg niet. Michel is bijvoorbeeld druk de komende tijd en zal ook weer naar het zuiden moeten voor werk, dus dan is het toch weer jugglen alleen met Finn. Maar dit zijn ook de consequenties van hoe je je leven indeelt. De consequenties die soms moeilijk zijn om te accepteren als je een mindere dag hebt. Maar de opvolgende dag kan een hele andere kijk op de situatie je hier weer doorheen helpen (althans mij). Het feit dat we kunnen uitkijken naar iets leuks zoals familie en vrienden die overkomen, is de beste remedy die er is.
Veel liefs van ons drieën
P.s. Er zijn nog wat foto's te bekijken van bruiloft via Photo tabblad
