Nu ben ik dit gevoel wellicht wat aan het over-analyseren aangezien ik hier veel tijd voor heb, maar ik heb toch het idee dat dit te maken moet
hebben met het feit dat ik in Australië woon en niet in Nederland. De belangrijke momenten doorbrengen met familie en vrienden die nu niet deze vreugde met je kunnen delen, maken het toch soms erg moeilijk. En het feit dat je veel echt alleen moet doen zonder hulp van anderen blijft een flinke uitdaging.
Michel en ik lopen elk weekend een stuk langs de kust of een ander mooi gedeelte van Perth en kijken elkaar dan aan en denken hetzelfde; het is wel echt heel erg mooi hier. Maar waar Michel weer nadenkt over hoe zijn komende week op werk er uit zal zien, blijf ik de vraag aan mezelf stellen; doen we er goed aan om hier te wonen? Wat maakt het leven completer of waar zou ik me beter bij voelen? Is het tijdelijk dit gevoel of niet? Ik blijf hier op terug komen en het blijkt dat deze vragen na een kind te hebben gekregen steeds dichter op de voorgrond komen.
De kleine man is ondertussen 16 weken oud en sinds hij 3 maanden is, is het zorgen voor hem weer een stukje makkelijker geworden. Hij is wat sneller te lezen en we leren elkaar natuurlijk steeds beter kennen. Hij moet nog wel om de zoveel uur eten, dus de dagindeling is daar een beetje omheen gebouwd. S'avonds rond een uurtje of half zeven krijgt hij z'n flesje van Michel, z'n badje en massage. Dan is het bedtijd en hebben Michel en ik nog wat tijd voor onszelf en elkaar. We moeten dan meestal nog wel eten en als we dat gedaan hebben is het ondertussen alweer bijna tijd om naar bed te gaan. En zo vliegen de dagen voorbij, die over het algemeen dus veel op elkaar lijken. Ook dit is soms moeilijk...het feit dat de dagen soms wat eentonig zijn, je niet heel flexibel bent en dat je weinig tot geen tijd voor elkaar hebt. Michel en ik gaan hier gelukkig goed mee om. We zijn nog steeds erg blij met elkaar en nu we een kind hebben groeien we alleen maar meer naar elkaar toe.
Nog even wat ander nieuws dan alleen maar babypraat...Michel is ontzettend blij met zijn nieuwe baan als dredging manager bij Total AMS. Hij maakt lange dagen (06:00 u weg, 18:00 u thuis), maar komt altijd met een glimlach thuis. Het blijkt een hele klus om orde op zaken te stellen bij WA Dredging, maar volgens mij is hij meer dan capabel om dit voor elkaar te krijgen. Hij krijgt in ieder geval veel complimenten over zijn werkwijze van collega's en de eigenaar van het bedrijf, dus hij is op de goede weg.
Ik ga nog niet aan het werk. We gaan eerst naar NL en als we terugkomen is Finn ongeveer 8 maanden. Misschien vind ik het dan minder eng om hem bij een oppas te brengen en hij zal ook niet meer zo afhankelijk van mij zijn aangezien hij vanaf 6 maanden vast voedsel mag gaan eten. De intentie is dus zeker om weer wat te gaan doen alleen niet full-time. Clancy's Fish Bar belde laatst ook of ik weer wilde komen werken, dus er is in ieder geval 1 ingang om wat te gaan doen. Maar ik zal zeker verder gaan kijken of er wellicht ergens een baan te vinden is waar ik wat ander werk kan gaan doen. We zullen zien wat er op mijn pad komt.
We kijken allebei erg uit naar onze trip naar NL, want wetende dat wij dicht bij familie en vrienden mogen zijn, geeft ons een goed gevoel. We hebben allebei zo onze redenen om terug te willen naar Nederland, maar de belangrijkste reden is natuurlijk dat we onze grote trots eindelijk kunnen laten zien. Begrijp me dus niet verkeerd als ik hierboven wellicht een wat zwaar verhaal over hoe moeilijk ik het moederschap soms vind heb beschreven; ik hou van mijn kind, ben een hele trotse mama en vind het leven Down Under nog steeds geweldig! Maar diegene die mij goed kennen... ik ben soms misschien iets te eerlijk en open in het uiten van mijn gevoel en tja...dit is nu eenmaal hoe ik het nu voel. Het komt er op neer dat Michel en ik er ontzettend aan toe zijn om terug te komen. Onze batterij moet echt nodig opgeladen worden. Michel is in september 2 jaar niet in Nederland geweest (en heeft sinds vorig jaar geen echte vakantie meer gehad). En er is zo veel gebeurd afgelopen 2 jaar....tijd om weer even wat quality time met jullie allemaal door te brengen!
Nog 1 blog voordat we vertrekken (als ik er aan toe kom) en dan is het NL tijd!!! Lekker fietsen, koffie drinken op de Grote Markt in Den Haag, naar de Kwartel op het Zuiderstrand, de Waddeneilanden, een avondje stappen (misschien willen opa en oma wel een keertje oppassen???? :-), dagtripjes naar familie en vrienden....we hebben er zin in!
Liefs van ons drie
P.s. nog wat foto's te bekijken van Finn op de bekende plek!
