De laatste paar weken houdt dit me veel bezig, ouder worden en hoe het leven er dan uit zal zien. We waren volgens mij een programma aan het kijken over ouderen die in een verpleeghuis woonde en hoe schraal dat eruit zag...en hoe wij 'individualisten' onze ouders niet zo snel in huis zouden nemen om onze eigen levens beter te kunnen leiden. Een ander voorbeeld was toen ik in de rij stond bij de supermarkt en voor me stond een ouder vrouwtje (ergens in de 80) met haar dochter (ergens in de 60) en ze waren aan het struggelen met de pincode. Je zag de jonge jongen achter de kassa geïrriteerd kijken of ze niet wat sneller kon handelen en ik bedacht me dat ik over 40 jaar precies hetzelfde ben. Zal één van mijn jongens dan ook aan mijn zijde staan? Het gaat allemaal dagen nu we (ik) richting de 40 jaar gaan...niet alles lijkt meer mogelijk zoals in je twintiger jaren.
Zeker niet met drie jongens die alle aandacht vragen. Ik sta mezelf weinig tijd toe en dan vallen sommige dingen, zoals uitgaan met vriendinnen of sporten weg of is de tijd die ik daaraan besteedt minimaal. De jongens zijn nu nog zo jong en willen niets liever dan constant bij mama zijn, maar ik weet dat het over 10 jaar een heel ander verhaal zal zijn. Ze zullen niet alles meer willen delen en ze willen zeker niet meer de hele dag met ons doorbrengen. Ik voel dus toch dat nu de tijd is om iets op te bouwen voor mezelf, maar ook de relatie met mijn kinderen zo sterk mogelijk te maken dat we niet allemaal straks in een diep gat vallen. De jongens moeten weten dat thuis hun plek is om zichzelf te kunnen zijn en waar ze, als ze dat willen, alles kunnen delen met ons. Ik denk dat dat het aller lastigste is van papa/ mama zijn... je tijd kunnen en willen verdelen tussen die twee rollen. Dutch Warehouse gaat best goed namelijk en probeer mijn 'vrije dagen' zoveel mogelijk te vullen met orders verwerken en website aanpassen etc. Ik vind dit enorm leuk om te doen en mijn concept is aan het aanslaan hier in Australië. Het is een hele nieuwe wereld, de Instagram business, waar ik enorm veel van leer en in groei.
Michel heeft het ook ontzettend druk op werk en is toch minstens 1 keer per maand een paar dagen weg voor werk. Gelukkig is hij op de dagen dat hij op kantoor zit wel op een normale tijd thuis en kunnen we het avondritueel samen doen.
We willen zoveel maar kunnen maar weinig haha. Het is allemaal goed verder hoor. We voelen dat we op een goede plek zitten en de weekenden zijn laatste tijd gevuld met lekker thuis hangen, in de tuin en op het strand spelen, papa helpen met het cubby huis bouwen. We genieten eigenlijk heel erg van ons eigen plekje en het 'niet weg hoeven'. We hadden ons voorgenomen dit jaar rustig aan te doen en dat zijn we helemaal aan het waarmaken. Er staat wel een mooie vakantie gepland voor rond kerst en nieuw jaar. We willen graag een camper huren en hiermee van Brisbane via Sydney, Melbourne, Adelaide naar Perth rijden. Daar weer tijdje blijven hangen, vrienden bezoeken en dan met het vliegtuig weer terug naar Brisbane. Ja dat zien we wel zitten :). Nederland staat niet in de planning, maar we hebben het er wel over gehad volgend jaar met kerst te gaan. Dan is Tom niet meer zo kamikaze zoals hij nu is en Jack is dan bijna drie dus die kunnen we dan wel in een vliegtuig stoppen voor de lange trip. We shall see!!Voor nu hebben we een leuk bezoek uit Nederland waar we naar uitkijken. Rebecca, de dochter van mijn (half)zus uit Heerenveen, komt ons een maand opzoeken begin augustus! Ze is 17 jaar en gaat de lange reis helemaal in haar eentje maken, super stoer! We hebben een mooie ruimte voor haar beneden en hopelijk vind ze het leuk hier in ons drukke, maar gezellige gezin.
Dat was het weer voor nu, veel liefs van ons 5en!
