Almost two months of silence....

Passionfruit in de trein:-)

Op het moment van schrijven zijn we onderweg van Bangkok naar Chiang Mai,Thailand en het is hoogste tijd dat ik jullie een beetje bijpraat over alle gebeurtenissen en ervaringen van afgelopen 2 maanden. Het laatste bericht was Michel nog in Shark Bay. Dit project heeft uiteindelijk bijna 7 weken geduurd. Dat duurde dus wat langer dan gedacht. Het was wel een goede eerste test om na dagen  in dag uit samen te zijn, maar het werd ook snel duidelijk dat de laatste situatie ons meer beviel dan alleen zijn. Michel voelde dat het werk hem snel weer opslokte en dat hij in een oud en vertrouwd patroon terugviel. Wat ook goed is als je weg van huis bent en niks anders te doen hebt dan werken, anders zou het hem de das omdoen. Ik daarentegen werd meer gedwongen om in een soort van oud patroon te vervallen, met 1 groot verschil; ik woon niet meer in NL. Dus.…geen vrienden meer om koffie op de Grote Markt mee te drinken, geen ouders meer om bij langs te gaan. Geen andere afleidingen die vertrouwd waren. Nee, nu was het echt een andere ervaring. Ondanks dat we al 7 maanden in Perth woonden voelde het heel anders om in een nieuw land de dag door te komen zonder je partner. Maar we zijn de tijd doorgekomen en 2 dagen voordat ik vertrok naar NL kwam Michel terug naar huis. Een kort en intens weerzien, maar toen was het tijd voor mij om de lange reis terug naar NL te maken.

Broers en ik 

En wat was het fijn om weer even thuis te zijn. Ik had mooi weer meegenomen en heb genoten van al het groen wat in dorre stad Perth echt ontbreekt. Verder heb ik nog meer genoten van het weerzien  van familie en vrienden, wat ben ik toch blij om jullie in mijn leven te hebben!!! Dat heeft mijn reis uiteraard compleet gemaakt. Ik heb tijdens mijn reis naar Nederland vaak nagedacht over mijn ”roots”. Vanaf het moment dat ik het vliegtuig uitstapte en bij mn ouders in de auto stapte voelde alles weer als normaal. Ik heb een beetje last van moeheid gehad na de reis, maar na een paar dagen voelde ik me weer optimaal. Ik had twee druk ingeplande weken, maar daarom was ik ook naar NL gekomen, om iedereen weer even te zien en vast te houden, weer even lekker te kletsen en bij te praten. Maar ook om de dingen te doen die ik altijd deed, zoals fietsen door de duinen, door den Haag heen, beetje rondwandelen in de stad, op het strand. Ik moest dit allemaal ook doen om erachter te komen of ik een juiste keuze heb gemaakt. En ja dat heb ik gemaakt. Ik kan nog steeds niet zeggen waar we uiteindelijk willen blijven wonen, of waar we nog naar toe zullen gaan, maar voor nu is Perth de plek om te zijn.

Je leert wel de waarde van vriendschappen en familie op een andere manier waarderen. Dat zou de enige en belangrijkste reden zijn waarom Nederland weer mijn thuisland zou worden, om dicht bij iedereen te zijn. Maar goed, sommige mensen leren leven met de afstand, anderen zullen het op de lange termijn als een te groot gemis gaan zien en voelen en zullen terugkeren naar Nederland. Ik blijf het ook nog steeds iets fascinerends vinden waarom de ene persoon het emigreren wel trekt en de andere persoon denkt: “Oost West, Holland Best”. Ik zou hier wellicht eens wat meer onderzoek naar moeten doen en misschien is het wel leuk om er wat gerichter over te gaan schrijven in de toekomst. Ik heb ook het boekje Emigreren voor beginners gelezen, geschreven door een Nederlandse journalist/ columnist die met zijn gezin vertrok naar Nieuw Zeeland. Hij schrijft over het ontstaan van de droom, de voorbereiding en het daadwerkelijke vertrek en waar hij daar allemaal tegen aanloopt. Het zal veel mensen absoluut niet raken, maar mij raakte het wel. Iedereen maakt het proces anders mee en ik heb mijn moeder bijvoorbeeld ook geadviseerd om het boekje te lezen. Het blijft namelijk erg moeilijk om de mensen die veel van je houden weer te moeten achterlaten en ergens anders door te gaan met je leven. Ik heb het idee dat naarmate je langer weg bent en je leven in een ander land meer settelt, het dan juist moeilijker wordt. Ik heb geen idee hoe wij er dan over zullen denken, maar 1 ding weet ik zeker...ik geef mijn sociale leven in NL nooit op!

Nou goed, om weer even in het moment van nu terug te komen vertel ik nog maar even waar we zijn beland en wat de plannen nog zijn. We waren dus op weg van Bangkok naar Chiang Mai in het Noorden van Thailand. We hebben de slaaptrein genomen en deze doet er 15 uur over. Dit lijkt lang maar je vertrekt s’avonds en omdat het een slaaptrein is merk je weinig van de lange nacht die je met de trein maakt. We zijn al eens in Chiang Mai geweest 6 jaar geleden toen ik op uitwisseling was tijdens mijn studie. Michel en ik waren toendertijd ook bij elkaar en hebben toen de reis naar Chiang Mai samen met vrienden Chris en Chantal gemaakt. We hadden toen niet heel lang in Chiang Mai doorgebracht en hebben er daarom voor gekozen om nu wat meer dagen in deze noordelijke stad door te brengen. 

Mo room's badkamer

We hebben in een bijzonder hotel geslapen, genaamd Mo Rooms waar elke kamer een thema bevat. Wij sliepen in de Snake room en hadden een bijzondere inrichting en badkamer. Verder hebben een met een motor Chiang Mai en omgeving verkend, hebben we tijgers geaaid, onder een waterval en een bijzondere riviertocht met gids gedaan . Ook hebben we authentiek Thaise gerechten leren koken tijdens een kookcursus; erg de moeite waard!

Nu is het tijd voor wat ander soort ontspanning (het moment van dit schrijven is dus weer wat dagen later J) , maar voor we daaraan mogen beginnen zullen we weer de lange reis terug naar Bangkok moeten maken. Vanaf Bangkok zullen we s’ochtends om 5.30u richting het vliegveld gaan en dan een korte vlucht van een uur naar Trat maken. Vanaf daar pakken we de boot richting….Koh Chang. Het is de 3e keer dat ik hier kom, maar het is dan ook een fijn eiland. En het ligt het dicht bij Bangkok en dus hoef je niet weer een halve tot hele dag te reizen om terug te komen. Het is regenseizoen, dus het risico dat er wat uit de hemel zal vallen is groot. Maar we hebben leesmateriaal bij ons en een zwembad om lekker in bij te komen. We zullen ons dus best vermaken. Het is de bedoeling om hier de laatste 8 nachten te blijven om even bij te komen van het reizen en alle hectische en drukke weken die we achter de rug hebben. En...als we terugkomen zal het niet anders zijn heb ik zo het idee, maar daarover in het volgende bericht meer!

Heel veel liefs van Michel en Annemarie

P.S. Foto’s zullen snel te bekijken zijn!