The world keeps on turning...

Ik zie dat het alweer 5 maanden geleden is dat ik een blog heb geschreven! Het nieuwe jaar is in volle gang en de holiday vibes zijn al weer meer een herinnering dan een gevoel van kort geleden. We hebben twee weken met z'n 5en vakantie gehad en 1 week daarvan hebben we in het prachtige Noosa doorgebracht. Een plek die ons hart een beetje heeft gestolen kan ik wel zeggen. Een klein paradijs nog geen twee uur van ons vandaan. We hadden eigenlijk twee weken willen blijven, maar helaas was het huis niet meer beschikbaar voor de tweede week en daarom hebben we die thuis doorgebracht. Het probleem van thuis een vakantie doorbrengen is dat je gaat zoeken naar klusjes. Michel had besloten om een tuinhek te bouwen en ik was alweer druk met het verwerken van de vele orders die over de weken waren binnen gekomen en uiteraard ook de jongens entertainen.

Ik merk dat we in een goede routine terecht zijn gekomen... iedereen is happy en alles verloopt redelijk soepel. Zo lang ik de afleiding heb van mijn online winkel en het verder uitbreiden hiervan en niet te veel geconfronteerd word met het moeten missen van familie en vrienden, dat het allemaal wel goed gaat. We zijn echt iets moois aan het opbouwen hier en de jongens zijn gelukkig, waarom dit dan willen veranderen?

Het knaagt wel aan mij dat Finn steeds meer met Nederland bezig is en vraagt wanneer hij opa en oma en de rest van zijn familie kan zien. Of hij met z'n neefjes en nichtje mag spelen en vooral s'avonds als hij moe is dan wordt hij zo emotioneel over dit soort dingen....dat breekt mijn hart...maar zolang wij een goede papa en mama voor ze zijn en ze de aandacht en liefde geven die ze verdienen, dan denk ik niet dat het hun heel erg benadeeld zonder de rest van de familie te leven...de tijd zal het leren.

Finn is in Januari in grade 1 begonnen en vind school hartstikke leuk. Daarnaast hebben we Finn bij de local Rugby Union club aangemeld en Michel doet de assistent coaching op de vrijdagmiddag. Zo leuk om de twee samen lol te zien hebben en een beetje bonding time kan nooit kwaad!

Hoe langer je in het buitenland woont, hoe lastiger het wordt om een leven in je thuisland voor te stellen. Zeker met kinderen die hier zijn geboren en Nederland niet eens kennen. Ik weet wat IK mis, maar dat zal niet hetzelfde zijn als toen ik NL verliet. De vriendschappen blijven, alhoewel ook deze een andere dimensie krijgen wat heel erg normaal is. Ik kan nu wel makkelijker in de toekomst kijken en zeggen dat we voorlopig goed zitten in Australië. Als je hier eenmaal een bestaan hebt opgebouwd dan zou iedereen wel willen blijven...het is prachtig leven met naar mijn idee minder stress dan dat ik wellicht in NL zou hebben.

Uiteindelijk gaat het erom wat het beste is voor ons als gezin en niet meer voor mij of Michel alleen...dat is een omslag qua denkwijze die we de afgelopen jaren hebben gemaakt sinds de komst van onze jongens. Uiteindelijk geven we hen een ervaring mee die niemand van ze kan afpakken en die ze voor altijd verbonden laten voelen met twee landen. We willen onze kinderen een bredere blik op de wereld meegeven, maar het is ook goed om je op een plek te vestigen waar je niet meer weg wilt. Ik respecteer dat iedere persoon anders is en andere behoeften heeft dus de toekomst zal uitwijzen of we hier goed aan doen of niet.

Ik zie maar al te goed in de karakters van de jongens hoe anders een persoon kan zijn. Finn de avonturier die er op uit wil (maar wel met mama of papa dicht in de buurt), Tom, de huismus, lekker thuis spelen of op de bank filmpje kijken en de routine van ons dagelijks leven aflopen, want veranderingen daar wordt hij niet zo happy van. Jack onze wervelwind die, zoals vele derde kinderen, mee gaan in wat er hun dan ook wordt voorgelegd...we zijn allemaal verschillend en ik zal altijd proberen mijn kinderen dat te geven wat hun uiteindelijk zelfverzekerde en gelukkige jongens zal maken. Wat een verantwoordelijkheid eigenlijk hè!

Ik ben zo trots op Michel en ook een beetje mezelf, want we doen het toch allemaal maar hier. Je moet zelf de keuze maken om iets te veranderen in je leven wat je ongelukkig maakt of waar je ontevreden over bent... ik merk nu dat ik iets heb gevonden wat mij veel voldoening geeft naast mama zijn en dat is een geweldig gevoel! Dat Australië het land zou zijn waar ik dit gevoel heb mogen creëren dat maakt het extra bijzonder.

Ik ga afronden... ik heb een zenuwachtig gevoel in mijn buik, want vanavond gaan Michel en ik voor het eerst in 6 jaar een nachtje weg van huis zonder kinderen! Michel heeft een hotelovernachting geboekt in Brisbane city en Mike en Sharon passen op de kinderen voor de nacht en dag. Spaaannend!! Wish us luck haha tot een volgend bericht!

Liefs