Grow, grow, grow...

Alweer een maand voorbij en het kleine mensje genaamd Jack is opeens geen heel klein mensje meer. Morgen is Jack drie maanden oud! De jongens zijn ook alweer een jaartje ouder, twee en vier jaar!!! Deze maanden zijn gevlogen met alle groei perikelen die erbij komen. De kinderen zijn goed gewend aan zijn aanwezigheid, alhoewel de knuffels en kusjes soms nog iets wat ruig overkomen met huilen als gevolg. Ik zie het maar als iets moois, de liefde is voor hun kleine broertje. Jack is een rustige en tevreden baby, als mama kan je voor niks anders wensen dan dat met twee rond stuiterende toddlers erbij.

Finn wordt al echt een grote jongen. Hij is erg gevoelig en is heel erg op het thuis leven gericht. Hij wil het liefst bij mij zijn en spendeert graag tijd in en om het huis, op de fiets of in het park. Hij heeft het wel al over school; in Brisbane, Queensland gaan de kinderen pas vanaf 5 jaar naar school. Finn zal in januari 2017 starten en wordt er op de kindy/ kinderdagverblijf al een beetje op voorbereid.
Tom is een echte doerak en zo anders dan Finn! Tom trekt meer naar Michel toe en is lekker lomp af en toe...maar houdt ook heel erg van knuffelen wat Finn dan weer minder doet. Leuk om zo de verschillen naar voren te zien komen. Ik ben benieuwd wat de karakter trekjes van Jack zullen zijn. Ik zie ook dat Finn en Tom (ondanks het geruzie over speelgoed) veel meer naar elkaar toe trekken. Ze spelen veel met elkaar en rennen, lachen en stoeien zoals broers dat doen.

Michel en ik zijn erg gelukkig met elkaar, ondanks dat al onze tijd op gaat aan het zorgen voor de kinderen, de dagelijkse taken en ons werk. We hebben wel al sinds 3 weken twee lieve Nederlandse mensen in huis, Sharon en Mike. Zij zijn naar Brisbane zijn gekomen om werk te zoeken en zo hopelijk een leven op te kunnen bouwen in Australië. We kwamen met hen in contact via Leonie, een meid die ons wel eens hielp in Perth. Ze sliepen toendertijd nog op een campsite en ik stelde voor om tijdens hun zoektocht naar werk bij ons te verblijven. Zo kunnen zij ons een beetje helpen met de zorg voor de drie kinderen en zij hebben een lekker bed en douche om gebruik van te maken. Het werkt prima zo, het huis is vol, maar we houden allemaal van gezelschap en kunnen elkaar een beetje helpen. Ze hebben helaas nog geen baan gevonden en hun tijd tikt wel door; ze zitten op een tweede jaar Working Holiday Visa wat betekent dat er na dit jaar geen kans meer is om langer dan drie maanden in Australië te verblijven. We hopen op een succes voor ze!

Sharon is een creatieve meid die me graag helpt met al mijn webshop bezigheden en dat helpt mij weer om door te gaan en om manieren te vinden om mijn producten en naam wat meer bekendheid te geven. Ik moet zeggen...de verkoop gaat zo slecht nog niet. Ik verkoop gemiddeld 1 à 2 producten per week en ik hoop heel binnenkort op een aantal verschillende markten te kunnen gaan staan. Hier zal mijn concept zeker aanslaan, want zo hip is het hier allemaal nog niet. We zullen zien hoe dit allemaal gaat lopen.

Michel heeft een gesprek gehad met de CEO van de Port of Brisbane, want de General Manager van zijn afdeling zal binnenkort met pensioen gaan. De CEO liet blijken dat ze tevreden zijn met Michel zijn werk en dat ze hem vertrouwen willen geven in het nemen van grotere beslissingen. Hij heeft mogelijkheid om te groeien binnen de afdeling en dat is precies wat je wilt. Hij zit op een goede plek in een toch wat minder stabiele economie wereldwijd, dus dit zal voorlopig onze thuisbasis zijn.

Wynnum, de suburb waar we wonen, mag dan een beetje saai en beetje oubollig zijn voor de grote mensen, voor de kleine mensen is het een groot speelparadijs. Om de 500 meter een speeltuin, de baai om lekker te zwemmen, een rustige veilige buurt met een aantal goede scholen. Zo slecht hebben we het hier niet. Met anderhalf uur rijden zijn we in de Gold Coast of in de Sunshine Coast in het noorden. We hebben al flink wat gereden en gezien. In hoeverre we heel ondernemend kunnen zijn met een 2/3 maanden oude baby valt nog over te discussiëren, maar we houden niet zo van stil zitten haha. Dus we gaan gewoon. We wonen op 1 van de mooiste plekjes op aarde en hebben maar één leven. Ik kan niet wachten om ook Jack wat mee te geven van de avonturen die we hier (nog gaan) beleven.

Overall dus een happy feeling in huize Willemen. Ik ben benieuwd wat komende maand ons zal brengen. Zoals altijd, ik houd jullie ook dan weer op de hoogte van ons Aussie avontuur.

Veel liefs van ons vijfjes