Het is 5 jaar geleden dat Michel en ik met z'n tweeën onze koffers pakte, onze meubels bij elkaar raapte en de laatste foto's van de muur haalde op de Waldeck Pyrmontkade in Den Haag. Een paar weken later stonden we er alleen voor.. we wilde zo graag dat avontuur aangaan! En daar zijn we dan nu, twee kinderen later, 4 woonadressen later, 3 banen later.... in Brisbane, Queensland. Een plek waar ik ooit van had gedroomd naar toe te gaan als jonger meisje. Toen was ik nog te bang om zoiets in mijn eentje te doen en in plaats daarvan ging ik naar Italië voor een aantal weken....blijkbaar omdat ik onbewust wist dat Australië nog wel een keer zou komen.
Ik ben zo trots op wat wij hier met z'n tweeën hebben bereikt. Elke dag weer zeg ik tegen Michel hoeveel ik van hem hou en dat een leven zonder hem hier nooit tot stand was gekomen. Want zoveel hebben we samen moeten opbouwen en hebben we meegemaakt. Nu 5 jaar later wonen we in een heerlijk huis met alle rust en ruimte voor de kinderen om zich te ontwikkelen, te spelen en te doen en laten wat ze willen. Ik kan er voor ze zijn elke dag en hoef niet om 06:00 uur op om ze naar de opvang te brengen, wat in Nederland waarschijnlijk wel iets anders zou zijn. Niet minder goed of mooi, maar anders. Ik ben me hier heel bewust van en geniet dan ook elke dag van de vrijheid en de kwaliteit van ons leven. Een leven zonder familie om je heen en vrienden die veel om je geven is wel iets wat de kwaliteit van je leven beïnvloedt, maar je leert je toch aanpassen aan de situatie heb ik gemerkt. We zijn zo naar elkaar toe gegroeid en dat geeft me soms ook de overweldigende angst dat ik dat kan kwijtraken...ik probeer de angst te vervangen voor dankbaarheid. Want je leven door angst laten leiden is 'not the way to go'.
Het gaat goed zo. We hebben een klein engeltje op onze schouders die ons de juiste weg leidt en soms de aanmoediging geeft om de weg van het onbekende te pakken. Want dat hebben we ook zo vaak moeten doen hier. Als ik nu 5 jaar vooruit moet kijken dan denk ik dat we Brisbane voorlopig nog ons thuis zullen noemen. Dat onze derde jongeman (ja ja nog een jongen onderweg!!) hier een net zo mooie eerste paar jaar van zijn leven zal doorbrengen. Dat we als gezin van 5 (wow, dat klinkt als een best groot gezin) een paar bijzondere avonturen aan zullen gaan, waaronder hopelijk Nieuw-Zeeland in een camper rondrijden, een roadtrip naar Sydney en Melbourne, naar het Great Barrier Reef..oké oké genoeg gedagdroomd. Maar het voelt alsof dit allemaal mogelijk is. Dat is wat Australië ons geeft, het gevoel van oneindig veel mogelijkheden en potentie om je te ontwikkelen, de creatieve vrijheid waar we ook daadwerkelijk mee aan de slag kunnen. Misschien heeft de verhuizing naar een nieuwe stad ons deze nieuwe energie ook gegeven.
Dutch Warehouse is namelijk zeker op weg om in het nieuwe jaar van start te kunnen gaan. Ik ben in contact met bedrijven uit NL die aan mij willen verkopen en ik heb mogelijkheden om op lokale markten de producten te showcasen om zo naamsbekendheid en verkoop ervaring op te doen. Het logo en de rest van de visuele onderdelen zoals een website wordt rustig aan gebouwd. Oftewel het is druk zat. Daarnaast nog de twee mannen vermaken en me redelijk rustig houden in verband met mijn groeiende buik. Ondertussen ga ik bijna mijn 24e week in dus dat gaat ook snel. In principe ben ik al ver over de helft heen aangezien ik in week 38/39 wederom voor een keizersnede zal worden ingeboekt.
Er is veel om me druk om te maken merk ik wel...ik ben heel erg met de vliegreis in december bezig en al het nieuws van afgelopen weken rondom de vliegramp heeft dit gevoel extra versterkt. Ik moet me rustig houden en het proberen van me af te zetten want ik doe anders straks geen oog meer dicht naarmate de datum dichterbij komt. Maar goed, wetende dat we als gezin vliegen en dat ik dit niet alleen hoef te doen geeft me wat rust. En ik ben 2,5 jaar niet in NL geweest straks...zo lang ben ik nog nooit weggeweest van mijn landje, stadje, familie en vrienden. Ik kijk er enoooorm naar uit. Tot snel lieve mensen...Liefs van ons 4
Geen opmerkingen:
Een reactie posten