Hectic times ahead...

Als ik er aan denk wat ons te wachten staat de komende maanden, dan ben ik aan de ene kant nieuwsgierig en kijk ik er enorm naar uit. Maar door recente ontwikkelingen ben ik ook een beetje onrustig.  
Baby nummer twee zit in zijn 38e week op het moment van schrijven, dus erg lang zal het nu niet meer duren. Dat betekent ook dat familie gauw onze kant op zal komen, waar we echt heeeel erg naar uitkijken! De zomer lijkt aan zijn einde te komen (gelukkig pfffffff) en de kortere dagen en aangename temperaturen doen wederom zijn intrede. Babykamer is klaar, Michel is er klaar voor (althans dat hoop ik voor hem), Finn lijkt het ook wel een beetje te begrijpen en straks zal hij niet beter weten dan dat hij er een speelmaatje bij heeft 24/7 :) en ik….ja ik moet er wel klaar voor zijn, because there's no turning back now!! 

Vrienden die nu weer in Melbourne wonen en wat mama's van de moedergroep zijn onlangs de verandering van drie naar vier in gezinssamenstelling ondergaan en ze geven mij hoop en stellen me gerust dat als het je met eentje is gelukt, met een tweede wel druk zal zijn maar niet onmogelijk. Time management en organisational skills komen goed van pas de komende tijd en gelukkig heb ik daar wat van meegekregen van mijn beide goed georganiseerde ouders dus kom maar op met de chaos en slaap deprivatie…

Het enige wat me wel een beetje zorgen baart is dat Michel na lang aanhouden (en ja ik ben heel trots op jou!) een tweetal mooie projecten heeft binnen gehaald voor WA Dredging. Hij zal vanaf juni naar Esperance gaan (South West Australia) en daarna voor een maand of 3 naar Adelaide (South Australia). Dit is een overwinning voor Michel, want hij heeft er de afgelopen 2 jaar keihard voor gewerkt om projecten als deze binnen te halen. Alleen is het timing-wise natuurlijk een uitdaging voor ons gezin. Ik ga niet lopen zeuren dat ik het allemaal anders had gewild met Michel en zijn passie voor baggeren, want passies in het leven hebben is iets geweldigs. Maar het is geen 9 to 5 job en dus zullen er uitdagingen in privé leven ontstaan om alles georganiseerd te krijgen. De projecten zullen vanaf juni 2014 van start gaan, dus reken maar uit waarom dit een uitdaging wordt. De kleine zal niet ouder dan 2/3 maanden zijn en dat baart me een beetje zorgen hoe dit allemaal (alleen) te doen. 
We hebben een paar opties. 

Optie 1. Ik vlieg samen met mijn moeder en halfzus terug naar NL begin juni nadat ze hier twee weken zijn geweest. Zo hoef ik niet alleen met twee kleintjes te vliegen. Dan kan ik tot en met september in NL verblijven, waar ik in ieder geval overdag naar familie en vrienden kan gaan en waar Finn, baby 2 en ik leuke afleiding heb, maar wel zonder man/ papa voor 3 maanden. Michel komt dan naar NL en dan vliegen we met z'n vieren weer terug naar Perth. Helaas zal er ook een uitloop tijd van projecten kunnen zijn wat betekent dat het Michel niet zal lukken om op tijd in NL te zijn voor de geplande feestelijkheden van zijn zusje en mijn moeder.
Optie 2. Ik blijf in Perth met de 2 kleintjes, waar alles vertrouwd is voor zowel mij als Finn en baby 2, maar huur een au-pair/ nanny in om de lasten wat te verlichten, maar wederom zonder man/ papa. 
Optie 3. Ik vlieg overal mee naartoe en verblijf daar waar Michel werk aan het verrichten is, maar dan ook met nanny/ au-pair om mij overdag te helpen.
Ik denk dat we hier wel uitkomen, laten we eerst maar eens afwachten hoe baby 2 het zal gaan doen en of hij gezond zal zijn. Dit zijn zaken waar we maar vanuit gaan, maar wat absoluut niet altijd het geval hoeft te zijn. Ziekte, ongelukken, tegenslagen….er zijn zoveel gebeurtenissen die we niet in de hand hebben en dat maakt me soms onrustig/ bezorgd maar laat me ook realiseren dat we in het NU moeten leven. “Realize that the present moment is all you have. Make the NOW the primary focus of your life” zoals Eckhart Tolle mooi weet te omschrijven. 

Dit is dan ook wat we gaan doen. Nu genieten van elkaar, van Australië, van alles wat dit land ons te bieden heeft. Zowel Esperance als Adelaide hebben prachtige natuur en zijn weer heel anders dan Perth. Adelaide heeft mooie (wijn)valleien waar ik straks best wel weer een keer een glaasje kan drinken :-). Esperance heeft een geweldig mooie kustlijn en het heeft een koeler klimaat. Het is weer even wat anders en het zal ons vast goed doen.
Maar wat ik al schrijf, keuzes moeten nog gemaakt worden en teleurstellingen zullen daar ook bij komen kijken. Want als we niet naar NL zouden gaan, dan is dat natuurlijk heel jammer omdat we Lindsay's bruiloft en mijn moeders 70e verjaardagsfeest zullen missen. Maar helaas komen dit soort minder leuke dingen kijken bij het wonen aan de andere kant van de wereld... We kunnen niet zomaar meer op het vliegtuig stappen met twee kleine kindjes. Plus dat de geldboom helaas ook niet in onze achtertuin groeit. Het opbouwen van een carrière, geld sparen voor een huis/ je kinderen/ etc. .... allemaal voor de hand liggende bouwstenen die veel mensen van onze leeftijd aan het leggen zijn, die worden nu hier gelegd in Australië voor ons gezin. 

Onze laatste weken met z'n drieën zijn in ieder geval ingegaan en we hebben het er nog maar één keertje van genomen door naar het zuiden te gaan voor een weekend. Heerlijk aan zee in een beach chalet. Verder zijn we Finn z'n verjaardagfeestje ook aan het voorbereiden die maandag 31 maart 2 jaar wordt! We gaan naar een mooi park in de buurt van ons huis waar vrienden ons zullen vergezellen voor cake en gezelligheid. We kijken er naar uit en ik kan niet geloven dat ons kleine vriendje alweer een jaartje ouder is!!! Time flies, because we're having so much fun! Wie weet komt baby 2 wel op zijn verjaardag, maar ik zal zeker proberen dit uit te stellen. 

We houden jullie in ieder geval op de hoogte en voor nu veel liefs van ons drie!