Ik ben dertig jaar. Wat een leeftijd. Ik voel me niet anders. Ik voel me fit, op m'n plek en gelukkig! Het lijkt alsof ik de wereld aankan. Dit is misschien ook wel zo. Ik denk dat dertig een leeftijd is (afgelopen woensdag was ik jarig) waarbij je even stil staat bij je prestaties en doelen die bereikt zijn tot dusver, beslissingen die genomen zijn, wegen die je ingeslagen bent en hoe je verder wilt groeien de komende 10 jaar. Want van dertig naar veertig jaar...daarin zal ook nogal wat gaan gebeuren heb ik het idee.Ik denk de laatste tijd veel na over mijn keuze om te vertrekken naar het buitenland en waarom ik Nederland zo graag wilde verlaten. Ik weet nog dat ik een paar dagen voor vertrek dacht en uitsprak dat het allemaal beter zou zijn in Australie; meer ruimte, nieuwe cultuur, beter Engels leren spreken, weinig effecten van de economische crisis in Australië, elke dag mooi weer...wat wil je nog meer zou je denken!
Nu 7 maanden later kan ik daar wel een beetje antwoord op geven (voor zover ik mezelf ingeburgerd kan noemen). Ik mis het Nederlander zijn in Nederland best. Ik krijg het Hollander zijn niet uit mijn bloed en dit zal ook niet gaan gebeuren. Want het is zo slecht nog niet om Nederlander te zijn. Wij hebben namelijk iets bijzonders ontwikkeld (en misschien wel meer Europeanen) en dat is interesse in de medemens en diepgang. Ik kan soms wel eens denken dat de Australiërs net dat stukje missen en gewoonweg niet hebben meegekregen om nieuwsgierig en geïnteresseerd van aard te zijn. Ik zie het absoluut als een pre dat ik dit wel heb. Ik vind het heerlijk om andermans denkwijze te observeren, te analyseren en mijn eigen theorieën hierop los te gooien en een goede discussie of een goed gesprek hierover te hebben. Het geeft je meer relativeringsvermogen en je ziet alles met een meer wereldse blik in plaats van de soms wat kortzichtige en afgestompte visie die ik hier en daar bespeur. Nederlanders zijn echte avonturiers, opportunisten, ondernemers, creatievelingen en harde werkers. Ik realiseer me dit steeds meer en spreek ook echt met trots uit dat ik NL'er ben als mensen vragen waar ik vandaan kom.
Eerlijk....het weer is niet iets wat ik mis. Ja, jullie hebben niet slecht zo de afgelopen weken...ik weet het. En ja, de lente in NL is absoluut mijn favoriete seizoen. Maar ondanks dat wij de langste, heetste en soms onuitstaanbare zomer sinds decennia hebben gehad in Perth blijf ik elke dag zon (met af en toe wat bewolking) toch de voorkeur geven.
Wel mis ik mijn fietstochtjes door de duinen van Den Haag naar Wassenaar en omstreken, de frisse duinlucht, mijn oude veroeste oma fiets met grote mand en bloemen erop. Ook mis ik het café op de hoek van de straat en de Grote Markt op 5 minuten fietsafstand van huis.
In Australië wonen heeft natuurlijk ook veel positieve kanten. Er is hier bijvoorbeeld ruimte genoeg! Ons huis is heerlijk groot en we hebben zelfs kamers over. Dat is echt prettig als je dit in vergelijking trekt met de kamers/ kleine ruimtes waarin we hebben gewoond de afgelopen jaren. En we hebben een tuin en een carport die je in Nederland tegenwoordig pas kunt veroorloven als je heeeeel veel centjes verdiend. Ook kun je hier een uur rijden en dan letterlijk in de middle of nowhere terechtkomen en door kleine dorpjes rijden waar 100 mensen wonen. De natuur is overweldigend en dat geeft je elke keer weer het gevoel wat voor bijzonder land dit eigenlijk is.
De auto waar we in rijden is betaalbaar (in NL kost het je een vermogen om een Jeep aan te schaffen, te onderhouden en te verzekeren) en als je er geen pech mee krijgt, wat ons toevallig en helaas in het Paasweekend is overkomen, dan heb je er geen kind aan. ("Joep" zoals onze Jeep heet rijdt trouwens weer, nadat Michel eigenhandig de waterpomp heeft vervangen....ben heel trots op hem :-)Al deze voors en tegens nemen wij weer mee in onze afwegingen waar wij ons samen het prettigste voelen. Michel en ik missen onze familie's en vrienden erg veel, maar we weten hier zo langzamerhand ook mee om te gaan (mede dankzij super uitvinding Skype). Maar hoe het de komende jaren zal gaan voelen....of Perth onze woonplaats blijft.....of Australië ons thuisland blijft...daar hebben we geen antwoord op. Ik vind het eigenlijk ook wel een fijn idee om te weten dat alle opties nog open staan. Waar staan we over drie jaar? Hebben we dan misschien al een gezin? Zijn we weer terug bij onze familie en vrienden in NL? Who knows....:-)
Nou los van deze interessante vragen en gedachtes, hebben we het erg leuk en genieten we van wat we hebben en de mensen om ons heen.
Mijn verjaardag was regenachtig, maar erg fijn omdat Michel de dag vrij had genomen. We hebben taart gegeten in Leederville, sushi gegeten in Kings Park, biertjes gedronken in Fremantle en thuis op de bank lekker film gekeken. Ik vond het een heerlijke dag! Afgelopen zondag hebben we wat vrienden uitgenodigd om het nog eens klein over te doen en hebben we de BBQ aangezet en tot in de avond lekker rondom een vuurtje gezeten. Wederom een erg leuke avond!
Ik zou bijna vergeten te vertellen dat de Bali trip met Michel's werk geweldig was! Veel te kort en ook regenachtig, maar desondanks een erg gezellige trip waarbij we Michel's collega's weer wat beter hebben leren kennen. De foto's staan online..:-)
Verder zijn we nog steeds in afwachting van het bericht of onze Visa is toegewezen, dus dat blijft spannend. Werk gaat ook hartstikke goed voor zowel Michel als mij. Michel krijgt mooie projecten toegewezen om hier zijn bijdrage aan te leveren. Eind deze week zal hij voor minimaal 2 weken vertrekken naar Shark Bay (800 km ten noorden van Perth) om bij een project aanwezig te zijn en ik zal dan alleen thuis blijven (best een beetje eng, maar het zal hopelijk snel wennen). Ik ga daarom maar veel werken zodat ik ook wat extra centjes voor mijn trip naar NL heb. (Nog 2 maanden!!)
Ik ga het hier bij laten voor nu. Ik blijf met veel plezier schrijven over mijn/ onze ervaringen in Australië en zie het als een groot geluk dit te mogen beleven en delen met jullie allemaal. Hopelijk lezen jullie allemaal ook nog steeds graag over onze belevenissen en gaat het niet vervelen :-)!
Heel veel liefs en tot een volgend bericht,
Michel & Annemarie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten