The clock ticks ever so slowly...

Woensdag 8 december 2010...nog 9 dagen te gaan

Even een klein moment van uiting. Het is de week voor we naar ons nieuwe huis mogen en jeetje wat gaat de tijd langzaam. We willen zo graag verhuizen!!!! Veel gedaan afgelopen weken en dat betekent als 'Toos Werkloos' dat er nu niks anders op zit dan wachten voordat de volgende (in mijn hoofd gemaakte) projecten van start kunnen gaan.

Ik ben afgelopen weken bezig geweest met het uitzoeken van een goede zorg verzekeraar en heb na veel mail contact over en weer een keuze kunnen maken. Je wilt niet weten wat een ingewikkeld systeem ze eraan overhouden en dat vergt dus nogal wat concentratie, logisch verstand en geduld. De ene verzekeraar is de andere niet en met een tijdsverschil van een paar uur met de andere kant van het land waar vele hoofdkantoren zijn gevestigd, wekt dit af en toe wat frustraties op. Ze mailen gerust een paar dagen later pas terug en dan ga je toch ook je keuze maken o.b.v. service en snelheid. Keuze is uiteindelijk gemaakt, dus op naar het volgende af te handelen punt.

Kijk nou wat schattig...foto uit 2005

De visum aanvraag geeft ons wat meer 'hustles' dan we gedacht hadden. Ze willen op meerdere manieren bewijs ontvangen waaruit blijkt dat we een oprechte relatie hebben die langer dan 12 maanden duurt. Foto's, liefdesbrieven, verklaringen van familie en vrienden en van onszelf, bewijs van gezamenlijke rekeningen, adressen waarop we samengewoond hebben, you name it. Dus ook best nog een uitzoek werk. Maar voordat we dit allemaal mogen opsturen moet Michel eerst zijn English skills delen met de Australische instanties, want anders gaat het hele feest sowieso niet door. Michel heeft einde deze week zijn Engels (IELTS) test en dit is geen appeltje eitje heeft hij gemerkt aan de examen-oefeningen. Aankomende zaterdag is het zover en ik heb hem gedwongen om elke dag minimaal 2 uur te oefenen en dat doet hij goed (met enige tegenzin).

Maar zo langzamerhand gaan we echt naar het moment van verhuizen en op de 1 of andere manier hebben we allebei kriebels in de buik als we eraan denken waar we naar toe gaan. Niet alleen omdat het een huis is waar we een basis voor de toekomst kunnen creeeren, maar ook omdat we vanaf hier nieuwe plannen tot uitvoering gaan brengen en eindelijk kunnen beginnen aan onszelf thuis te voelen aan de andere kant van de wereld. Morgen hier iets meer over.

Donderdag 9 december...nog 8 dagen te gaan

Ik ben er nu echt uit....ik kan ECHT NIET zonder doel thuis zitten...ik ben er niet voor gemaakt. Misschien zal ik hier anders over gaan denken op het moment dat we aan een gezin beginnen...de hele dag taarten willen bakken, het huis grondiger schoon willen maken dan de vorige keer, koffie leuten met vriendinnen. Ik weet het niet, maar voor nu hebben we een besluit genomen waar Michel en ik allebei vrede mee hebben. Ik ga op zoek naar een volwaardige baan in de event business (dit is een nogal breed begrip, maar dan heb ik wat meer zoek mogelijkheden). Iedereen denkt misschien "maar dat wilde Annemarie toch sowieso??". Nou nee niet perse die kant op. Geheel afhankelijk van hoe het me zou gaan bevallen hier en we zitten in de luxe positie dat het niet 'hoeft'.

Maar goed, los daarvan zijn Michel en ik allebei duidelijk individuen met een eigen visie op het leven. Ik kan en wil gewoon niet afhankelijk zijn van Michel omdat het me een vervelend gevoel geeft. Ik wil graag bezig zijn met ontwikkeling en in 'beweging' blijven door nieuwe mensen te leren kennen, andere inzichten te krijgen en vooruit te gaan. Nu lijkt het alsof ik stilsta, ondanks dat ik genoeg kan doen. Dus dat is een nieuw project voor mij. Vanaf januari zal ik me gaan storten op het solliciteren in de event business en hopelijk komt hier snel wat uitrollen.

En als 196 Hancock Street dan echt officieel ons huisadres is, dan kunnen we onszelf ook weer op een andere manier uitdagen namelijk op lichamelijk vlak. (Helpt trouwens ook erg goed mentaal gezien...zonder beweging zijn we allebei zeer onaangenaam om bij in de buurt te zijn..:-) Michel gaat  kitesurfen en alles wat je nog meer op zee kan doen en ik zal (misschien) dan ook een poging wagen om het te leren. Maar hoger op mijn lijstje staat yoga!!!!!!! Ja, dat lijkt me helemaal fijn om me daar weer op te storten. Zo lekker zelfs dat ik er over na zit te denken om in de toekomst een cursus voor instructeur te gaan volgen. Dus weer nieuwe projecten om over te brainstormen en te dagdromen.

Vrijdag 10 december...nog 7 dagen te gaan

Vandaag weer een zonnige dag en het vooruitzicht op het weekend en de komende week tovert een grote glimlach op mijn gezicht. Gisteren trouwens een bed gekocht, een zeer comfortabele boxspring waar we volgende week in ons nieuwe huis heerlijk op gaan slapen! We hebben ook nog contact met de makelaar gehad en we mogen het huis schilderen en zelfs dingen op de muur hangen. (Dat hebben ze dus normaal gesproken liever niet, maar deze huiseigenaar vond het geen enkel probleem). Dus ook daar kunnen we straks mee aan de slag! Nu zo maar even naar de gym, de stad in en voor je het weet is het weekend. Michel heeft morgen zijn IELTS test dus wat wordt spannend. Nog een paar keer oefenen en dan zal hij dat spreekwoordelijke varkentje vast wel wassen. We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen en alvast een fijn weekend gewenst voor iedereen.

Liefs Michel & Annemarie